Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ulica Lubartowska

Kiedy przed wojną mówiło się o dzielnicy żydowskiej, częściej niż zdegradowane Podzamcze miano na myśli właśnie ulicę Lubartowską – prężny hub handlowy, centrum żydowskiego życia społecznego i politycznego i, przede wszystkim, największą i najważniejszą ulicę, zamieszkałą w przeważającej mierze przez Żydów. Ulice Nowa i Lubartowska, nastawione na obsługę targu przy Świetoduskiej, tętniły życiem, przy tym były gęsto zaludnione, znajdowały się przy nich szkoły, duże i małe zakłady pracy, siedziby związków zawodowych, szpital żydowski, a od lat 30. słynna jesziwa. 

Ulica Lubartowska: Lewertower gas [jid. ulica Lewartowska – przyp.] albo inaczej Najer weg [jid. Nowa Droga – przyp.] (tu zaczęła się budować nowa część żydowskiego miasta).

O najważniejszej żydowskiej ulicy w Lublinie opowiadają nasi świadkowie historii:

Zdjęcia

Wideo

Audio

Historie mówione

Inne materiały