Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Dynastia Eigerów

Po śmierci Majera Szapiry funkcję rektora jesziwy sprawował Szlomo (Salomon) Eiger, ostatni lubelski cadyk wywodzący się ze znanej dynastii Eigerów.

W 1933 r, gdy zmarł nagle reb Szapira, na nowego rektora Uczelni Mędrców Lublina wyznaczono Salomona Eigera. Jego nominacja wywołała jednak sprzeciw sporej części studentów. Otwarcie wystąpili przeciwko lubelskiemu cadykowi. Zarząd jesziwy musiał kilkakrotnie wzywać policję, by nakazała rozejść się zbuntowanej młodzieży. Dla nich Eiger był symbolem tradycjonalisty bez przyszłości. Młodzi ludzie chcieli oprócz tradycyjnych studiów nad świętymi księgami móc także uczyć się nauk nowoczesnych (szczególnie ważna była nauka języka polskiego, jako ministerialny wymóg, by mężczyzna mógł sprawować funkcję rabina lub podrabina). Spór trwał prawie dwa lata. W rzeczywistości Salomon Eiger pełnię władzy w uczelni przejął dopiero w 1935 r., kiedy udało się usunąć opozycję. Na stanowisku rektora nie pozostał długo, przeciwni temu byli nawet jego wcześniejsi zwolennicy.