W ramach działań Ośrodka powstał program wydawniczy, który jest naturalnym elementem promocji kulturalnej miasta. Tak więc może on współtworzyć wizerunek naszego miasta. Jest adresowany z jednej strony do masowego odbiorcy (zarówno z kraju jak i z zagranicy), a z drugiej strony w ramach tego programu ukazują się publikacje zmierzające do uporządkowania wiedzy o wielu lubelskich tematach (historia, kultura), które są ważne dla Lublina, a wciąż mało znane.

W ramach działań Ośrodka powstał program wydawniczy, który jest naturalnym elementem promocji kulturalnej miasta. Tak więc może on współtworzyć wizerunek naszego miasta. Jest adresowany z jednej strony do masowego odbiorcy (zarówno z kraju jak i z zagranicy), a z drugiej strony w ramach tego programu ukazują się publikacje zmierzające do uporządkowania wiedzy o wielu lubelskich tematach (historia, kultura), które są ważne dla Lublina, a wciąż mało znane.

Śpiewak Jan "Wybór wierszy"

Wiersze Śpiewaka, mimo że czerpiące z osiągnięć rosyjskiej awangardy są świadectwem nieufnego stosunku do nadużywania słów. W swojej liryce Śpiewak skupia się na napięciach wynikających z relacji przyroda – człowiek. Pomimo pochlebnych opinii ówczesnej krytyki, poeta pozbawiony należytego mu miejsca na mapie polskiej poezji XX – wiecznej. 

Śpiewak Jan "Wybór wierszy"

 Opis:Bezpośredni odnośnik do tego akapitu

"Poezja Jana Śpiewaka, który urodził się w roku 1908 i zmarł w roku 1967, jest może najbardziej zapoznana spośród wielkich osiągnięć polskiej liryki poprzedniego stulecia. Wiele czynników złożyło się na to, a najważniejszym jest jej „dziwność”, skrajny indywidualizm poetyki, dla której istotną tradycją była rosyjska awangarda – jej osiągnięć inni polscy poeci nie przyswoili sobie w porównywalnym stopniu.

Poeta wydał w swoim krótkim życiu 11 tomów wierszy. Były dobrze przyjmowane przez krytykę, mimo to nigdy nie zapewniły Śpiewakowi miejsca na polskim współczesnym Parnasie. W świadomości czytelników o wiele mocniej utrwaliła się poezja jego żony, Anny Kamieńskiej.

Znakomitym przewodnikiem po tej zapomnianej twórczości jest autobiograficzny esej Śpiewaka, Narodziny słowa. Jest to proza jedna z najpiękniejszych po wojnie, a przy tym całkowicie niedoceniona. W głównej części dotyczy dzieciństwa i wczesnej młodości, spędzonych w Chersoniu nad Dnieprem.

Narodziny słowa to w większym stopniu świadectwo pracy pamięci niż prezentacja efektów tej pracy – wspomnień. Autor napisał: „Wszystko trzeba tworzyć na nowo, trzeba tworzyć na podobieństwo czegoś, co w rzeczy samej być może nie istniało, a w każdym razie było zupełnie inne”. (...)

Piotr Matywiecki, Posłowie (fragment)

 

Słowa kluczowe