W ramach działań Ośrodka powstał program wydawniczy, który jest naturalnym elementem promocji kulturalnej miasta. Tak więc może on współtworzyć wizerunek naszego miasta. Jest adresowany z jednej strony do masowego odbiorcy (zarówno z kraju jak i z zagranicy), a z drugiej strony w ramach tego programu ukazują się publikacje zmierzające do uporządkowania wiedzy o wielu lubelskich tematach (historia, kultura), które są ważne dla Lublina, a wciąż mało znane.

W ramach działań Ośrodka powstał program wydawniczy, który jest naturalnym elementem promocji kulturalnej miasta. Tak więc może on współtworzyć wizerunek naszego miasta. Jest adresowany z jednej strony do masowego odbiorcy (zarówno z kraju jak i z zagranicy), a z drugiej strony w ramach tego programu ukazują się publikacje zmierzające do uporządkowania wiedzy o wielu lubelskich tematach (historia, kultura), które są ważne dla Lublina, a wciąż mało znane.

Czesław Janczarski "Wiersze wybrane"

Autor kultowego „Misia Uszatka” jako poeta niedoceniony i pominięty. Jego wiersze utrzymane w poetyce regionalistycznej, skupiają się przede wszystkim na obrazowaniu skonkretyzowanej natury oraz topografii wołyńskich miasteczek i wsi.

Czesław Janczarski "Wiersze wybrane"

 Opis:Bezpośredni odnośnik do tego akapitu

"Dziwne są dzieje recepcji literackiej, skoro w „Bibliotece zapomnianych poetów” jest miejsce dla autora poczytnych książek, wznawianych po dziś dzień. Kilkuletni czytelnik, wertujący Misia Uszatka, niewątpliwie był bardzo ważnym adresatem pisarstwa Czesława Janczarskiego, niemniej jednak nie jedynym. W przed- i powojennym dorobku poety znajdują się bowiem utwory, które nie tylko stanowią solidną podstawę do rewizji hierarchicznego „parnasu literackiego”, lecz także, w nadzwyczajnej uważności autora dla najmniejszych spraw tego świata, wspaniale dopełniają jego twórczość dla dzieci.

Czesław Janczarski (1911-1971) urodził się w Hruszwicy na Wołyniu. Debiutował tomikiem poetyckim Akwarelą (1933), stanowiącym w pełni dojrzałą realizację poetyki regionalistycznej, sformułowanej przezeń trzy lata później w związku z powstaniem grupy „Wołyń”, której był inicjatorem. Grupa wprawdzie okazała się efemerydą, nie sposób jednak mówić o twórczości jej członków czy samego pomysłodawcy tego przedsięwzięcia z pominięciem tak istotnego epizodu. Poeci wołyńscy (co szczególnie jest widoczne w dorobku tych autorów, którzy przeżyli wojnę i pomimo niesprzyjających warunków kontynuowali pisarstwo w nurcie ukrainno-wspomnieniowym), jako właściwie jedyna grupa literacka debiutująca w międzywojniu, świadomie i w pełni konsekwentnie uczynili z regionalizmu ukraińskiego swoisty program artystyczny, czerpiąc wyłącznie z osobistych wołyńskich doświadczeń." (...)

Hałyna Dubyk „Po obu stronach wołyńskiej drogi” (fragment)

Słowa kluczowe