Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

×Strona tego wydarzenia wymaga sprawdzenia, niektóre informacje mogą być nieprawidłowe lub może ich brakować.

Zarządzenie zakazujące ludności żydowskiej korzystania z publicznych środków transportu, hoteli, restauracji, kawiarni etc.

Dowódca SS i Policji w dystrykcie lubelskim SS-Brigadführer Odilo Globocnik wydał zarządzenie, na mocy którego wprowadzono kolejne przepisy antyżydowskie zakazujące Żydom korzystania z nieżydowskich publicznych środków transportu, hoteli, restauracji, kawiarni itd., znajdujących się poza terenem getta, korzystania z usług nieżydowskich fryzjerów oraz służby zdrowia:

§ 1 Zabrania się ludności żydowskiej korzystania z publicznych środków lokomocji jakiegokolwiek rodzaju. Żydom zezwala się jedynie na używanie tych wehikułów najemnych, które mają postój w ghecie i są oznaczone jako dorożki żydowskie.

§ 2 Ludności żydowskiej nie wolno uczęszczać do lokali jakiegokolwiek rodzaju (hoteli, restauracji, kawiarni itd.) poza ghettem. Nie wolno również ludności żydowskiej korzystać z obsługi fryzjerów mających swój zakład poza obrębem ghetta.

§ 3 Żydom mogą udzielać pomocy tylko żydowscy lekarze, dentyści itd. Żydom wolno korzystać tylko z żydowskich szpitali. O wyjątkach zadecyduje lekarz okręgowy (Gesundheitsführer).

§ 4 Wyjątki z zakazów §§ 1 i 3 dopuszczalne jedynie w wypadku trudnego i krytycznego położenia ogółu lub jednostki.

Szpital Żydowski (ogólny) zlokalizowany był pod adresem Lubartowska 53, a dyrektorem mianowany został doktor Salomon Szulim Prussak. Na dzień 20 marca 1940 roku zatrudnionych było w nim 20 lekarzy oraz 45 pozostałych członków personelu [wykaz imienny].