Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Trzeciak Bogdan

syn Sprawiedliwych wśród Narodów Świata

Data i miejsce urodzeniaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

6 czerwca 1935 r., Siedlce

Miejsce zamieszkaniaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

  • przed II wojną światową: Brzozowica k. Międzyrzeca Podlaskiego
  • po II wojnie światowej: Sopot, Gdańsk

HistoriaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Historia rodziny Trzeciaków - Brzozowica k. Międzyrzeca Podlaskiego

MiejsceBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Brzozowica k. Międzyrzeca Podlaskiego

CzasBezpośredni odnośnik do tego akapitu

1942 - 1944

Osoby uratowaneBezpośredni odnośnik do tego akapitu

RelacjaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Bogdan Trzeciak był starszym synem Eufrozymy i Edwarda Trzeciaków. Mieszkał z rodzicami i bratem w leśniczówce koło Międzyrzeca. Ojciec Edward był leśniczym, matka Eufrozyna nie pracowała. W 1942 r., Edward Trzeciak znalazł przy drodze płaczącą jedenastoletnią dziewczynkę. Postanowił zabrać ją do domu. Dziewczynka pochodziła ze Lwowa, miała papiery na nazwisko Maria Ludmiła Kogut. W rzeczywistości nazywała się Lidia Damm. Zamieszkała wraz z Trzeciakami w leśniczówce. Było tam dość niebezpiecznie, nocami przychodzili partyzanci. Po jakimś czasie pani Trzeciakowa razem z synami przeniosła się do Miedzyrzeca. Ponieważ w Międzyrzecu nie było możliwości ukrywania dziewczynki, Ludka została w leśniczówce z Edwardem. Tam dotrwała do przyjścia Armii Czerwonej. Po wyzwoleniu Trzeciakowie trafili na Pomorze. W 1949 r. Edward został aresztowany przez UB. Siedział w więzieniu w Gdańsku, a potem w Lublinie. Po wojnie Ludka mieszkała w domu dziecka. Potem wyjechała do Warszawy. Na wiele lat kontakt się urwał. Dopiero po śmierci państwa Edwarda i Eufrozyny ocalona kobieta odnalazła Trzeciaków i rozpoczęła starania o medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, który został przyznany w 2007 roku.

ZdjęciaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Publikacje dodatkoweBezpośredni odnośnik do tego akapitu

  • Światła w ciemności. Sprawiedliwi wśród Narodów Świata. Relacje, Lublin 2008, s. 251 - 226.

Wideo

Historie mówione

Inne materiały

Słowa kluczowe