Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Stefaniuk Weronika z d. Mironiuk

Data i miejsce urodzenia:Bezpośredni odnośnik do tego akapitu

1931 r., Jakówki

Miejsce zamieszkaniaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Przed II wojną światową                                               

Romanów k. Janowa Podlaskiego

Po II wojnie światowej

Romanów k. Janowa Podlaskiego

HistoriaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Historia rodziny Mironiuków - Romanów k. Janowa Podlaskiego

MiejsceBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Romanów k. Janowa Podlaskiego

CzasBezpośredni odnośnik do tego akapitu

1942-1944

Osoby uratowaneBezpośredni odnośnik do tego akapitu

RelacjaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Weronika Stefaniuk, z d. Mironiuk, była jedną z córek Julianny Mironiuk. Do jej domu trafiła, za pośrednictwem wuja Mikołaja Iwaniuka, czwórka Żydów - uciekinierów z getta w Janowie Podlaskim. Dwóch braci Szlomo i Mosze Goldszaft, ich siostra Perla i sąsiad Wolf Englender. Na początku Mironiukowie ukrywali ich na strychu w jednej, nieco oddalonej od domu, stodole. Kiedy jednak dowiedziała się o nich sąsiadka, musieli znaleźć im inną kryjówkę. Urządzono im schowek pod oborą. Mironiukowie opiekowali się nimi dostarczając żywność i niezbędne przedmioty. Wszystkim ukrywanym udało się przeżyć. Wyjechali do Izraela. Perla pisała do Mironiuków w imieniu swoim i swoich braci. W 1989 r. rodzina Mironiuków - Julianna oraz dzieci Józef, Marianna, Stanisława i Anna otrzymali medal "Sprawiedliwych wśród Narodów Świata".

UwagiBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Weronika Stefaniuk z domu Mironiuk

Słowa kluczowe