Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Nisenkorn Jakub

Miejsce zamieszkaniaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Przed II wojną światową

Pawłów

Po II wojnie światowej

Pawłów

HistoriaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

  • Historia rodziny Szajnerów - Pawłów
  • Historia rodziny Łukaszewskich - Pawłów

MiejsceBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Pawłów

CzasBezpośredni odnośnik do tego akapitu

1943 - 1944

RatującyBezpośredni odnośnik do tego akapitu

RelacjaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Przed wojną Nisenkornowie, rodzina rolników i hodowców bydła, mieszkali w Pawłowie, w powiecie chełmskim. Jesienią 1942 r., podczas deportacji miejscowych Żydów, Jakub Nisenkorn, jego żona Chana i czwórka ich dzieci: Lea (12 lat), Cwi (6 lat), Cila (5 lat) i roczna Rojsele, schronili się w pobliskim lesie. Udało im się skontaktować z dawnymi sąsiadami i przyjaciółmi. Z nadejściem zimy Władysław Szajner, sąsiad i znajomy Nisenkornów, zaproponował im kryjówkę u siebie na strychu. Jego żona Marianna i syn Józef troszczyli się o nich i dbali o ich bezpieczeństwo. Po roku Nisenkornowie przenieśli się do Franciszka Łukaszewskiego, który z żoną Aleksandrą i synem Janem opiekowali się nimi do wyzwolenia w lipcu 1944 r. Po wojnie Nisenkornowie wyemigrowali do Izraela, ale nadal utrzymywali przyjazne kontakty z Szajnerami i Łukaszewskimi. W 1991 r. Cwi Nisenkorn odwiedził Jana Łukaszewskiego i Józefa Szajnera, których rodzice zmarli wcześniej.

Słowa kluczowe