Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Lewin Gertruda

Data i miejsce urodzeniaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

02.04.1897, Pakość k. Mogilna

Miejsce zamieszkaniaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

  • przed II wojną światową: Erfurt

HistoriaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Historia rodziny Jaroszów - Piaski

MiejsceBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Piaski

CzasBezpośredni odnośnik do tego akapitu

1940 - 1942

RatującyBezpośredni odnośnik do tego akapitu

HistoriaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Gertruda Lewin urodziła się 2 kwietnia 1897 roku w Pakości k. Mogilna. Była córką Wolfa i Cecile Lewinów. Przed II wojną światową mieszkała w Erfurcie. 12 lutego 1940 została deportowana na wschód razem z ojcem i siostrą Hedwig (Hana) pierwszym, kilkuset osobowym transportem ze Szczecina. Transport przybył po czterech dniach do Lublina, skąd furmankami przewieziono deportowanych do Piask. Zmarzniętych i wygłodzonych przybyłych rozlokowano po kwaterach prywatnych, gdyż getto jeszcze nie było gotowe. Lewinowie trafili do domu Ignacego i Anny Jaroszów, przy ul. Lubelskiej. Jaroszowie nie tylko udzielili im schronienia, ale opiekowali się nimi i zaopatrywali w najpotrzebniejsze rzeczy. Po utworzeniu getta, Lewinowie musieli się tam przenieść, a warunki ich życia drastycznie się pogorszyły. Dzieci Jaroszów, Marianna, Aleksander i Maksymilian zaangażowani byli w dostarczanie do getta żywności, lekarstw i broni. Szczególnie Marianna Jarosz dbała o Lewinów, przynosząc im potajemnie potrzebne produkty. W marcu 1942 roku rozpoczęła się likwidacja getta. W kilku transportach wywieziono większość Żydów przebywających w Piaskach do obozu zagłady w Bełżcu, a następnie w Sobiborze. Rodzina Lewinów została deportowana do Bełżca.

Za swoją działalność na rzecz pomocy Żydom Ignacy i Anna Jaroszowie oraz ich dzieci Aleksander, Maksymilian i Marianna, otrzymali w 2001 r. medal "Sprawiedliwych wśród Narodów Świata".

Publikacje dodatkoweBezpośredni odnośnik do tego akapitu

  • Światła w ciemności. Sprawiedliwi wśród Narodów Świata. Relacje, Lublin 2008, s. 302-323.

 

Audio

Historie mówione

Inne materiały

Słowa kluczowe