Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Chromczak Janina (z d. Dudziak)

Miejsce zamieszkaniaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Przed II wojną światową

Bystrzyca Nowa

HistoriaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Historia rodziny Dudziaków - Bystrzyca Nowa

MiejsceBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Bystrzyca Nowa

CzasBezpośredni odnośnik do tego akapitu

1942 - 1945

Osoby uratowaneBezpośredni odnośnik do tego akapitu

RelacjaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Janina Chromczak z domu Dudziak, wraz z matką i siostrami uratowała żydowską dziewczynkę - Różę Bejman, którą przyprowadziła do domu starsza siostra Wanda.  Dziewczynka mimo wyraźnie semickich rysów żyła w rodzinie Dudziaków normalnie, jako córka siostry zza Buga. Ok. 1945 r. po dziewczynkę zgłosiła się żydowska organizacja. Mała, mimo oporu, wyjechała do Izraela, gdzie po krótkim pobycie u dalekich krewnych trafiła do kibucowej ochronki. Jednak Róża (obecnie Shoshana Golan) przez wiele lat korespondowała z córkami Tekli Dudziak. W 1979 r. Władysława, wraz z matka i siostrami została odznaczona medalem "Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata".

MedalBezpośredni odnośnik do tego akapitu

1979 r.

Słowa kluczowe