Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Barańska Stanisława z d. Mironiuk

Miejsce zamieszkaniaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Przed II wojną światową

Romanów k. Janowa Podlaskiego

HistoriaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Historia rodziny Mironiuków - Romanów k. Janowa Podlaskiego

MiejsceBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Romanów k. Janowa Podlaskiego

CzasBezpośredni odnośnik do tego akapitu

1942 - 1944

Osoby uratowaneBezpośredni odnośnik do tego akapitu

RelacjaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Stanisława była jedną z córek Julianny Mironiuk. Do jej domu trafiła, za pośrednictwem wuja Mikołaja Iwaniuka, czwórka Żydów - uciekinierów z getta w Janowie Podlaskim. Dwóch braci Szlomo i Mosze Goldszaft, ich siostra Perla i sąsiad Wolf Englender. Na początku Mironiukowie ukrywali ich na strychu w jednej, nieco oddalonej od domu, stodole. Kiedy jednak dowiedziała się o nich sąsiadka, musieli znaleźć im inną kryjówkę. Urządzono im schowek pod oborą. Mironiukowie opiekowali się nimi dostarczając żywność i niezbędne przedmioty. Wszystkim ukrywanym udało się przeżyć. Wyjechali do Izraela. Perla pisała do Mironiuków w imieniu swoim i swoich braci.
W 1989 r. cała rodzina Mironiuków - Julianna oraz dzieci Józef, Marianna, Stanisława i Anna otrzymali medal "Sprawiedliwych wśród Narodów Świata".

MedalBezpośredni odnośnik do tego akapitu

1989 r.

Słowa kluczowe