HGIS Lublin to serwis zawierający informacje o historii miasta i regionu, który umożliwia wyszukiwanie informacji na temat osób, wydarzeń, miejsc i źródeł. Informacje te prezentowane są na interaktywnych mapach, wykorzystujących historyczne źródła kartograficzne. Serwis dedykujemy naszemu zmarłemu koledze Tadeuszowi Przystojeckiemu.

HGIS Lublin to serwis zawierający informacje o historii miasta i regionu, który umożliwia wyszukiwanie informacji na temat osób, wydarzeń, miejsc i źródeł. Informacje te prezentowane są na interaktywnych mapach, wykorzystujących historyczne źródła kartograficzne. Serwis dedykujemy naszemu zmarłemu koledze Tadeuszowi Przystojeckiemu.

Teatr NN

Trawniki, obóz szkoleniowy pomocniczych oddziałów wartowniczych SS

niem. Der SS- und Polizeiführer im Distrikt Lublin Ausbildungslager Trawniki / SS-Ausbildungslager Trawniki

Późnym latem 1941 r., a więc już po niemieckiej agresji na Związek Radziecki, dowódca SS i policji w dystrykcie lubelskim Odilo Globocnik przystąpił do tworzenia w Trawnikach obozu szkoleniowego dla policyjnych oddziałów pomocniczych. Do marca 1942 r. oficjalna nazwa tej formacji brzmiała Oddziały Wartownicze Pełnomocnika Reichsführera SS i Szefa Policji Niemieckiej ds. Utworzenia Baz SS i Policji na Nowych Terenach Wschodnich, a następnie Oddziały Wartownicze Dowódcy SS i Policji w Dystrykcie Lubelskim. Jej członków rekrutowano głównie spośród byłych jeńców radzieckich, którzy chcąc uniknąć nieuchronnej śmierci w obozach jenieckich decydowali się na kolaborację. W mniejszej liczbie trafiali tu także cywile. Wyszukiwano osób władających językiem niemieckim, w tym folksdojczów, ale również wrogo ustosunkowanych do władzy komunistycznej. Komendantem obozu był Karl Streibel. Do momentu zamknięcia obozu latem 1944 r. przeszkolono w nim około 5 tys. wachmanów, którzy wzięli aktywny udział w eksterminacji Żydów w Generalnym Gubernatorstwie. Wykorzystywano ich podczas akcji wysiedleńczych, masowych egzekucji, ale też jako wartowników w obozach zagłady, koncentracyjnych i pracy. Tylko do likwidacji getta na lubelskim Podzamczu oddelegowano wiosną 1942 r. cztery kompanie wachmanów w liczbie 400-500 ludzi. Pełnili oni także wartę na granicach getta wtórnego na Majdanie Tatarskim w Lublinie oraz uczestniczyli we wszystkich akcjach wysiedleńczych do listopada 1942 r.