Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ulica Podwale

Nazwa Podwale pierwotnie oznaczała drogę biegnącą u podnóża wzgórza staromiejskiego. Obecnie jest to ulica łącząca ulicę Królewską z placem Zamkowym. Przy ulicy Podwale 7 znajdował się browar, który w 1899 roku należał do małżeństwa Franciszka i Amalii Jensz. Na początku XX wieku nowymi właścicielami obiektu zostali Kamilla Moritz i Henryk Kijok. Po pożarze browaru w 1923 roku właściciele zdecydowali się na zmianę produkcji, wznosząc w 1927 roku nowoczesną - jak na owe czasy - piekarnię mechaniczną. 

Czytaj więcej

Ulica Archidiakońska

Ulica Archidiakońska jest jedną z ulic Starego Miasta w Lublinie. Biegnie od ulicy Złotej do placu Po Farze. Nazwa ulicy Archidiakońskiej pochodzi od urzędu archidiakona lubelskiego. Dom archidiakona stał niegdyś w miejscu obecnego Domu Opieki im. Wiktorii Michelisowej.

Czytaj więcej

Ulica Krawiecka

Ulica Krawiecka znajdowała się w dzielnicy żydowskiej na Podzamczu. Zaczynała się u wylotu ulicy Podwale, biegła równolegle do ulicy Podzamcze, skręcała za Zamkiem w stronę placu Krawieckiego i dochodziła do ulicy Jatecznej. Krawiecka była najdłuższą ulicą dzielnicy żydowskiej na Podzamczu. Była zarazem najbiedniejszą ulicą w tej dzielnicy. Przeważały na niej drewniane, zrujnowane domy, rozrzucone w malowniczym nieładzie, zasiedlone przez biedotę żydowską. Zazwyczaj byli to ortodoksyjni Żydzi posługujący się na co dzień językiem jidysz.

Czytaj więcej

Ulica Jezuicka

Ulicę wytyczono na przełomie XVI i XVII w. po wewnętrznej linii murów miejskich, a na tyłach przytykającej do niej zabudowy. Ulica miała na początku charakter ulicy dojazdowej, gospodarczej, który później zmienił się na mieszkalny i handlowy. Ulica Jezuicka swą parzystą i nieparzystą numerację domów rozpoczyna od ulicy Bramowej, a kończy przechodnią kamienicą u zbiegu z ul. Dominikańską. W połowie przecina ją ul. Teodora Gruella z wylotem z jednej strony na Rynek, z drugiej przez Wieżę Trynitarską na plac katedralny. Zabudowa ulicy Jezuickiej została poważnie uszkodzona podczas podczas działań wojennych 9 września 1939 r.

Czytaj więcej

Ulica Szeroka

Ulica Szeroka, zwana także Żydowską, przebiegała w miejscu dzisiejszego Placu Zamkowego, od ulicy Kowalskiej do ulicy Ruskiej. Ulica Szeroka stanowiła centrum dawnej dzielnicy żydowskiej na Podzamczu. Prawdopodobnie została wytyczona już przed 1564 rokiem. Całkowicie murowaną zabudowę ulica uzyskała dopiero pod koniec XVIII wieku. Na przełomie XIX i XX wieku ulica była już zabudowana wysokimi - jak na ten fragment miasta - dwu- i trzypiętrowymi kamienicami. Jako jedna z nielicznych ulic w dzielnicy żydowskiej była wybrukowana.

Czytaj więcej

Ulica 1 Maja

Budowa linii Kolei Nadwiślańskiej w drugiej połowie XIX wieku wymagała zmian komunikacyjnych w przestrzeni miejskiej. W 1876 roku wytyczono w Lublinie drogę łączącą Śródmieście z dworcem kolejowym, ulokowanym na przedmieściach Piaski. Trasa ta, prowadziła od mostu na Bystrzycy (dawny Trakt Bychawski), aż do nowo powstałej stacji kolejowej. Miasto uzyskało w ten sposób nowe możliwości komunikacji, a linia Kolei Nadwiślańskiej otwarta w 1887 roku ożywiła przedmieście Piaski nadając nowej ulicy nazwanej Foksal ( z ros. Bокзал - dworzec ) miejski charakter.

Czytaj więcej

Plac Wolności

Plac Wolności

Plac Wolności (dawny plac Bernardyński) znajduje się w centrum Lublina, u zbiegu ulic Narutowicza i Bernardyńskiej. Powstał w miejscu połączenia dawnych traktów krakowskiego i ruskiego, w sąsiedztwie kościoła i klasztoru bernardynów. W latach dwudziestych XIX wieku, po pracach regulacyjnych na dawnym cmentarzu przykościelnym i dziedzińcu pałacu Tarłów, utworzono w miejscu dzisiejszego Placu Wolności plac targowy. Najbardziej znanym obiektem znajdującym się na placu była wieża ciśnień, będąca częścią wodociągów Adolfa Weisblata. Wieża, wzniesiona z cegły maszynowej, otrzymała formę gotyckiej baszty. Została ona uszkodzona podczas walk o Lublin w 1944 roku. Po zakończeniu działań wojennych budowlę rozebrano.

Czytaj więcej

Ulica Bramowa

Ulica Bramowa

Obecna ulica Bramowa pierwotnie była nazywana ulicą Krakowską. Nazwę tę nosiła już w XVI wieku. Później zaczęto w ten sposób określać główny trakt za Bramą Krakowską (obecnie Krakowskie Przedmieście), natomiast ulicę prowadzącą do Rynku nazwano Przyrynek. W XIX wieku ulicy nadano obecną nazwę. Najważniejszą budowlą ulicy pozostaje zamykająca ulicę Brama Krakowska. Powstała po najeździe tatarskim w 1341 roku jako część murów obronnych miasta.

Czytaj więcej