Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Lokalizacja księgarni w Lublinie w latach 1806–1945

Lokalizacja księgarni w Lublinie w latach 1806–1945

Zanim powstała w Lublinie pierwsza polska drukarnia (1630 rok), miasto było jednym z ważniejszych w Rzeczypospolitej ośrodków handlu książkami. Jedną z pierwszych księgarń w Lublinie otworzył Kazimierz Szczepański ok. 1806 roku w Rynku pod numerem 19. Księgarnia Szczepańskiego działała z przerwami do roku 1852. W latach 1820–1827 na Krakowskim Przedmieściu działała Księgarnia Lubelskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W roku 1828 powstała na Krakowskim Przedmieściu 136 (obecnie Krakowskie Przedmieście 17) Księgarnia Samuela Streibla działająca do roku 18567. W roku 1900 w Lublinie było 10 księgarń, mieszczących się przeważnie na głównej ulicy miasta – Krakowskim Przedmieściu. Do największych handlujących głównie książkami należały: Księgarnia Arcta, Księgarnia Słowakiewicza, Księgarnia Cederbauma, Księgarnia Kiesewetterów.

Czytaj więcej

Zaułek Hartwigów

Zaułek Hartwigów to dawne przedłużenie ulicy Rybnej. Obecnie w tym miejscu znajdują się schody łączące plac Rybny z ulicą Kowalską.W miejscu tym dawniej znajdował się wylot wąwozu lessowego, pełniącego rolę otwartego kanału burzowego dla Starego Miasta. Na przełomie XVIII i XIX wieku funkcjonował tu otwarty rynsztok uliczny - Cloaca Maxima, zbierający wody opadowe i nieczystości z obszaru Starego Miasta. W 1835 roku rynsztok został przebudowany na podziemny kanał. W 1874 roku zbudowano nad nim zejście prowadzące do ulicy Kowalskiej.

Czytaj więcej

Ulica Szambelańska

Ulica Szambelańska biegnie wzdłuż linii dawnych murów obronnych Starego Miasta, od Bramy Krakowskiej do dawnej Furty Olejnej. Od dawna pełniła funkcję drogi komunikacyjnej wzdłuż murów obronnych. Pod koniec XVIII wieku zabudowano jej wylot od strony obecnej ulicy Bramowej. Na początku XIX wieku, po rozbiórce części murów obronnych, na ich miejscu powstały budynki mieszkalne, tworzące nową linię zabudowy ulicy.

Czytaj więcej

Ulica 3 Maja

Ulica 3 Maja jest jedną z głównych śródmiejskich ulic. Swoją obecną nazwę uzyskała podczas uroczystych obchodów 125 rocznicy uchwalenia konstytucji 3 Maja w 1916 roku. Od końca XIX wieku Ulicę nazywano Czechowską, a wcześniej Czechówką. Uformowana w początku XIX w. wraz z kształtowaniem się przylegającego do ulicy Placu Litewskiego zapoczątkowała rozwój zabudowy tej cześci lubelskiego Śródmieścia.

Czytaj więcej

Ulica Bernardyńska

Ulica Bernardyńska wzięła swoją nazwę od znajdującego się w tym miejscu dawnego zespołu klasztornego bernardynów, z kościołem pw. Nawrócenia Św. Pawła. W 1569 roku kościół bernardynów odegrał znaczącą rolę w czasie zawarcia Unii Lubelskiej. 

Czytaj więcej

Ulica Gabriela Narutowicza

W XVI wieku fragment traktu krakowskiego na odcinku dzisiejszej ulicy Narutowicza nazywany był ulicą Panny Marii. W 1822 roku na cześć gen. Zajączka, ulica została przemianowana na Namiestnikowską, a później Namiestnika. Następnie w 1928 roku nazwę zmieniono na Narutowicza.

Czytaj więcej

Plac Króla Władysława Łokietka

Historia Placu Władysława Łokietka sięga początku XVII wieku, kiedy decyzją króla Zygmunta III zasypano fosy i zlikwidowano wały ziemne przed Bramą Krakowską. Uzyskaną w ten sposób wolną przestrzeń przeznaczono na plac targowy. Ukształtowanie placu w formie podobnej do obecnej przypadło na początek XIX wieku , kiedy przebudowano pozostałości spalonego w 1803 roku kościoła i klasztoru karmelitów. Powstały budynek, zwany Nowym Ratuszem od 1828 roku pełni swoją zamierzoną funkcję i stanowi jeden z głównych (obok Bramy Krakowskiej) obiektów kojarzonych z Placem Władysława Łokietka.

Czytaj więcej

Ulica Złota

Ulica Złota prowadzi z Rynku Starego Miasta do kościoła oo. dominikanów. Do XVIII wieku funkcjonowała jako „Dominikańska” lub „Do Kościoła św. Stanisława”. Swój kształt zawdzięcza specyficznemu ukształtowaniu cypla staromiejskiego. Niegdyś przebiegało tędy obniżenie ciągnące się przez Rynek ku ulicy Rybnej aż do ulicy Kowalskiej, zaś wzdłuż obniżenia przebiegały umocnienia lubelskiego grodu obronnego istniejącego na wzgórzu staromiejskim od VIII do X wieku.

Czytaj więcej

Osiedle Piastowskie (LSM)

Z okazji obchodów tysiąclecia polskiej państwowości Lubelska Spółdzielnia Mieszkaniowa przystąpiła do budowy swojego trzeciego osiedla. Tym razem, z uwagi na jubileusz odstąpiono od znanych wcześniej w przestrzeni LSM nazw osiedli i ich ulic. Nową inwestycję, na cześć początków Państwa Polskiego nazwano Osiedlem Piastowskim. Za jego projekt odpowiadali architekci: Antoni Herman i Jerzy Kumelowski.

Czytaj więcej

Osiedle LSM im. Zygmunta Krasińskiego

W 1970 roku Lubelska Spółdzielnia Mieszkaniowa rozpoczęła budowę czwartego z kolei osiedla– Osiedla im. Zygmunta Krasińskiego. Zostało ono zaprojektowane przez Tadeusza Bobka i Stanisława Fijałkowskiego. W 1977 roku do użytku członków spółdzielni oddano piętnaście budynków mieszkalnych ozdobionych licznymi terenami zielonymi oraz najbardziej charakterystycznym elementem Osiedla im. Krasińskiego – rzeźbą „Pegaz” autorstwa Jana Borowczaka.

Czytaj więcej

Osiedle LSM im. Juliusza Słowackiego

W 1964 roku Lubelska Spółdzielnia Mieszkaniowa rozpoczęła budowę drugiego po Osiedlu im. Adama Mickiewicza obszaru mieszkaniowego - Osiedla im. Juliusza Słowackiego. Zostało ono zaprojektowane według koncepcji inżyniera Oskara Hansena i Zofii Hansen, zakładając w swej formie nowatorski układ organizacyjny – ideę Linearnego Systemu Ciągłego.

Czytaj więcej

Osiedle LSM im. Adama Mickiewicza

Najstarszym osiedlem Lubelskiej Spółdzielni Mieszkaniowej powołanej do życia w 1957 roku jest osiedle im. Adama Mickiewicza zaprojektowane przez Feliksa Haczewskiego. Projekt osiedla zakładał wzorowe zespolenie architektury usługowo mieszkalnej z ukształtowaniem terenu i obszarami zielonymi. W 1958 roku organ wykonawczy budowy LSM - Społeczne Przedsiębiorstwo Budowlane przystąpiło do budowy pierwszych budynków mieszkalnych.

Czytaj więcej