Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Teatr NN

Historia

W roku 2008 Ośrodek "Brama Grodzka – Teatr NN" oraz Instytut Filologii Polskiej KUL zorganizowały w Lublinie pierwszą edycję Festiwalu "Miasto Poezji". Lublin ze swoją atmosferą i tradycją stanowi wyjątkowe miejsce do rozmów o poezji, spotkań z poetami, ale też do przeprowadzania różnorodnych działań społeczno-artystycznych popularyzujących poezję.

Duchowym patronem lubelskich spotkań poetyckich jest Józef Czechowicz, a nagroda przyznawana przez "Miasto Poezji" nazwana została "Kamień" – od tytuł pierwszego tomu wierszy poety z roku 1927. Kolejni laureaci "Kamienia" to: Ryszard Krynicki (2008), Julia Hartwig (2009), Tomasz Różycki (2010) oraz Piotr Matywiecki (2011), Andrzej Sosnowski (2013), Marcin Świetlicki (2014), Jacek Podsiadło (2015). Miejscami spotkań, działań i zdarzeń związanych z poezją są zarówno sale Uniwersytetu, Bibliotek, Domów Kultury jak też ulice, alejki parkowe, place, przystanki autobusowe, Stacja PKP, Domy Opieki Społecznej, szpitale, szkoły, świątynie, galerie, kawiarnie, wnętrza trolejbusów. Tradycją „Miasta Poezji” stało się tatuowanie chodników Lublina dziesiątkami wierszy.

Od 2009 roku charakterystycznym rysem "Miasta Poezji" jest włączanie w jego program działań w przestrzeni prywatnej. Tak więc współtwórcami i animatorami "Miasta Poezji" stali się również ci, którzy w swoich mieszkaniach wykreowali nawet najprostsze wydarzenie inspirowane poezją. W czasie takich spotkań czytane są ulubione wiersze gospodarzy czy też odbywa się spotkanie autorskie z zaproszonym poetą.

Ważną częścią "Miasta Poezji" są działania teatralne i parateatralne. Teatralizacja zdarzeń wyraża się m.in. obecnością w przestrzeni miasta szeregu obiektów, które tworzą scenografię do „Miasta Poezji”. Są wśród nich: wędrująca po ulicach miasta szafa, stół zecerski, walizki z "wierszami", obwoźne radio, przenośna drukarnia, szafa grająca, "trolejbus poezji". Obecność tych obiektów podkreśla charakter zdarzeń dziejących się na pograniczu teatru ulicznego, happeningu, sztuk wizualnych.

Bardzo zależy nam, aby "Miasto Poezji" budowane było przez mieszkańców Lublina – stąd współpraca z wieloma środowiskami, osobami oraz szerokie ramy programowe, pozwalające spotkać w "Mieście Poezji" zarówno amatorów, jak i uznanych poetów i krytyków. Jednym słowem "Miasto Poezji" ma swoją agorę, ale też liczne zaułki i pasaże.

Tomasz Pietrasiewicz