Opowiedzenie 100 lat historii miasta niemożliwe jest bez opowiedzenia historii pokoleń jego mieszkańców. Prezentowany portal jest miejscem, gdzie oddajemy im głos – to ich rodzinne zbiory ikonograficzne, przekazywane z pokolenia na pokolenie opowieści oraz własne wspomnienia tworzą najpełniejszy obraz Lublina.

Wszystko to pozwala tworzyć rodzaj otwartego kalendarium ostatniego stulecia dziejów miasta, które uzupełniamy ciągle o nowe historie, fotografie, wspomnienia czy wydarzenia. Zgromadzony i zaprezentowany materiał, to niepowtarzalny zbiór materialnego i niematerialnego dziedzictwa historyczno-kulturowego Lublina. Tu wielkie wydarzenia historyczne splatają się z mikrohistoriami rodzin czy losami pojedynczych ludzi, tworząc żywa tkankę miasta.

Nie zamykajmy tej wielkiej księgi miasta, lecz starajmy się wspólnie, poprzez dzielenie się wspomnieniami i zbiorami z domowych archiwów zapisać jej kolejne karty.  

Opowiedzenie 100 lat historii miasta niemożliwe jest bez opowiedzenia historii pokoleń jego mieszkańców. Prezentowany portal jest miejscem, gdzie oddajemy im głos – to ich rodzinne zbiory ikonograficzne, przekazywane z pokolenia na pokolenie opowieści oraz własne wspomnienia tworzą najpełniejszy obraz Lublina.

Wszystko to pozwala tworzyć rodzaj otwartego kalendarium ostatniego stulecia dziejów miasta, które uzupełniamy ciągle o nowe historie, fotografie, wspomnienia czy wydarzenia. Zgromadzony i zaprezentowany materiał, to niepowtarzalny zbiór materialnego i niematerialnego dziedzictwa historyczno-kulturowego Lublina. Tu wielkie wydarzenia historyczne splatają się z mikrohistoriami rodzin czy losami pojedynczych ludzi, tworząc żywa tkankę miasta.

Nie zamykajmy tej wielkiej księgi miasta, lecz starajmy się wspólnie, poprzez dzielenie się wspomnieniami i zbiorami z domowych archiwów zapisać jej kolejne karty.  

Kolekcja Krzysztofa Radzkiego

Krzysztof Radzki urodził się 10 czerwca 1946 roku w Lublinie. Niniejsza kolekcja fotografii przedstawia historię popularnego w latach 60. lubelskiego zespołu Big-Beatowego "Minstrele" założonego przy Akademickim Centrum Kultury UMCS "Chatka Żaka" w którym Krzysztof Radzki występował jako perkusista.

Występ zespołu Minstrele w 1967 roku
Występ zespołu Minstrele w 1967 roku (Autor: nieznany)

 

Big-Beat

 

W latach 60. XX wieku na muzycznej scenie Lublina pojawiały się zespoły tworzące nową muzykę, która zyskiwała na popularności w środowiskach studenckich. Big-Beat jako pokrweny gatunek muzyki rock nad roll skierowany do młodzieży szkolnej i akademickiej poprzez swój rozrywkowy, prosty tematycznie charakter uzyskiwał akceptację włądz politycznych PRL. W 1965 roku przy Akademickim Centrum Kultury UMCS "Chatka Żaka" powstała grupa "Minstrele", gdzie w pierwszym składzie zespołu występowali: Andrzej Żołnierowicz i Barbara Kowalska – śpiew; Leszek Wijakowski – gitara; Zbigniew Makowski – gitara; Leszek Juziuk – gitara basowa; Krzysztof Radzki – perkusja; oraz Ryszard Lenartowicz – kierownik techniczny. Zespoł koncertował w kraju i zagranicą. Lokalne koncerty Big-Beatowe odbywały się we wspominanej już "Chatce Żaka", w Domu Kultury Kolejarza, muszli w Ogrodzie Saskim czy podczas miejskich imprez i uroczystości takich jak otwarcie kina "Kosmos" w Lublinie. Występy "Minstreli" i innych zespołów wykonujących młodzieżową muzykę rozrywkową organizowały także kluby przyzakładowe oraz szkoły.

 

 

 

Po skończeniu technikum budowlanego zmieniła się u mnie sytuacja. Owszem, kształciłem się dalej, ale już nie w kierunku budowlanym. W okresie szkoły średniej (czyli Szkoły Rzemiosł Budowlanych [oraz] technikum budowlanego) zacząłem coraz więcej grać w zespole. Zaczęliśmy też odnosić [na tym polu] sukcesy. [Z tego powodu] musiałem nawet powtarzać maturę. Ponieważ w [tamtym] okresie najpierw[należało] zdać próbną maturę. A [jej] termin [wypadł wtedy], kiedy był [Wiosenny] 


Festiwal Muzyki Nastolatków. My po przejściu wszystkich etapów – miejskich,powiatowych, wojewódzkich i regionalnych przeglądów – trafiliśmy aż do finału do Gdańska. I wtedy po prostu nie przyjechałem na próbną maturę. Liczyłem na to, że może mi się uda zdać maturę bez [tej] próbnej. Ale okazało się, że to niemożliwe.[Dlatego] powtarzałem rok i dopiero [po tym czasie] zdałem [egzamin dojrzałości]. Później, ponieważ już troszeczkę funkcjonowałem w muzyce, podjąłem naukę [w tym kierunku]. Zapisałem się do Studium Nauczycielskiego na kierunek wychowanie muzyczne. Ukończyłem [je] po dwóch latach. Chyba w 1969 roku, w dwudziestym roku życia.

 

Zespół Minstrele w studiu Polskiego Radia
Zespół Minstrele w studiu Polskiego Radia

 

 

Zespół Minstrele w 1969 roku
Zespół Minstrele w 1969 roku

 

 

Zespół Minstrele w 1969 roku
Zespół Minstrele w 1969 roku

 

[Pracowałem] pięć lat [jako] kierownik [domu studenckiego]. Najpierw to był WSN, później Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. WSN został wchłonięty przez uniwersytet. Oczywiście, w dalszym ciągu miałem do czynienia z muzykowaniem i zespołem. Potem się okazało, że się zwalnia miejsce na wyższym stanowisku –kierownika Chatki Żaka i jednocześnie kierownika Działu Spraw Studenckich. [Dział ten] swoim zasięgiem obejmował wszystkie domy akademickie. Nie tylko ten [przy ulicy] Zana, ale [także] bloki A, B, F, G, H, które oczywiście podlegały uniwersytetowi.

 

Zespół Minstrele w latach 1969-1970
Zespół Minstrele w latach 1969-1970

 

Nie wiem, kto i jak go nauczył [muzykowania]. Ale [ten ktoś] nauczył go także czytania nut. Rzeczywiście, ciągle widziałem, jak po pracy (głównie w soboty czy niedziele) w dużym pokoju tata [siedział] przy stole. Przed [stołem leżała] harmonia z pedałami, [a na nim] nuty. I czytał nuta po nucie, nuta po nucie te wszystkie walczyki,tanga, fokstroty, oberki i to po prostu grał. To towarzyszyło nam cały czas.Dorastaliśmy w atmosferze muzykowania. Jak dzieci zaczęły już troszkę podrastać,powstał pomysł, żeby kupić pianino. [I rzeczywiście] to pianino zostało kupione. Toteż [działo się w] czasach, [kiedy] trudno było to wszystko zdobyć i nie było tak łatwo na to zapracować.

 

 

Plakat zespołu Minstrele
Plakat zespołu Minstrele

 

 

Krzysztof Radzki (ur. 1946)

(Kliknij w zdjęcie, aby wyświetlić stronę świadka historii)