Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ludwik Hartwig

Ludwik Hartwig był przed II wojną światową postacią znaną w lubelskim środowisku fotograficznym, pracował dla lubelskich gazet, współpracował z Teatrem Miejskim. Zakład fotograficzny, który prowadził, zajmował się głównie fotografią portretową, ale Ludwik Hartwig wykonywał też wiele prac zleconych, były to między innymi fotografie reportażowe, dokumentujące wydarzenia z życia miasta. W 1928 roku brał udział w organizowaniu cechu fotografów. Następnie został Starszym Cechu oraz przewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Egzaminacyjnej dla Fotografów w Lublinie. Za wybitne zasługi na polu pracy zawodowej w 1937 roku otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi. W 1942 roku był jednym z inicjatorów i założycieli „Wspólnoty Fotografów w Lublinie”.

Lublin, Krakowskie Przedmieście obok Placu Litewskiego
Lublin, Krakowskie Przedmieście obok Placu Litewskiego

Fotograf z zamiłowania

 


Jeśli idzie o mojego ojca, to był człowiek wielkiej energii. Zawdzięczamy mu właściwie wszystko, dlatego że on był człowiekiem, który zarabiał na naszą rodzinę, którego ambicją było, żeby jego dzieci zrobiły studia wyższe. Wszystko to się właściwie udało. I bardzo ciężko pracował, ale bardzo kochał swoją pracę. Był naprawdę fotografem z zamiłowania.

 

 

 

Zakłady Fotograficzne Ludwika Hartwiga

 

Mój brat, fotografik- Edward Hartwig, odziedziczył to pomieszczenie. To było pomieszczenie bardzo niezwykłe, ponieważ nie był to dom, tylko rodzaj takiej budy skleconej i jakieś resztki tego jeszcze są w Lublinie. To był rodzaj drewnianego pawilonu, oszklonego od góry i z boków, przeznaczony specjalnie do fotografowania, ponieważ operowano głównie światłem dziennym albo mieszanym i te okna szklane były zasuwane takimi materiałami szarymi - pamiętam taki długi patyk do przesuwania tych zasłon pod sufitem i z boków.

 

 

Maria Hartwig z synami – Edwardem i Walentym przed zakładem fotograficznym w Lublinie
Maria Hartwig z synami – Edwardem i Walentym przed zakładem fotograficznym w Lublinie

 

 

Zakład ten mieścił się przy Krakowskim Przedmieściu w domu w którym znajdował się Hotel Europa, z tym że sam zakład był wewnątrz w podwórku, nie był na froncie tylko wewnątrz w podwórzu, a po wojnie mieścił się na ulicy Peowiaków i Narutowicza, visa vis teatru. To był znany zakład w Lublinie, bardzo dobrze wykonywał te zdjęcia, no i właściwie wszystkie takie rodzinne zdjęcia to przeważnie robiliśmy u niego.