Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Kolekcja Marka Adama Jaworskiego

Kolekcja fotografii Marka Adama Jaworskiego przedstawia obraz lubelskiego Starego Miasta podczas jego odbudowy w 1954 roku. Przedsięwzięcie to, było częścią prac konserwatorskich Lublina w latach 1950 – 1962.

Zamek Lubelski
Zamek Lubelski w trakcie robót porządkowych w 1954 roku

Odbudowa 1954

 

Lublin w latach 1950 – 1962 został poddany odbudowie i konserwacji. W marcu 1954 roku z inicjatywy nowo powstałego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, przedsięwzięto prace polegające na uporządkowaniu zaniedbanego obszaru lubelskiego Starego Miasta. Plan odbudowy obejmował renowacje zabytkowych elewacji oraz rekonstrukcję lub całkowitą odbudowę zniszczonych podczas drugiej wojny światowej zabudowań staromiejskich. Prace budowlane nadzorował zespół Generalnego Konserwatora Zabytków w Lublinie. Projekt odbudowy został opracowany przez warszawskich architektów pod przewodnictwem Mieczysława Kuźmy.

 

Chodziło tutaj o ukazanie Starego Miasta, i tutaj też prace szły dzień i noc. Przede wszystkim było widać fasady, nie wszystko co wewnątrz, było robione do końca. Oczywiście było robione to tak, żeby się nie przewracało, ale nie było remontów mieszkań wszystkich

 

 

 Plac

 

Plan odbudowy Starego Miasta zawierał w swym założeniu zagospodarowanie wolnej przestrzeni powstałej w wyniku wyburzenia dzielnicy żydowskiej podczas drugiej wojny światowej. Nowy lubelski plac, wybudowany według koncepcji socrealizmu nazwano Placem Zebrań Ludowych.

 

To już były peryferie, przecież nie było alei Tysiąclecia, tego wszystkiego. Ten kościół na Czwartku to był zupełnie poza miastem. Tak że tych terenów nie pamiętam. Wiem, że były dokładnie zniszczone, że były zrównane z ziemią, właściwie tam nie było nic. A potem bardzo prędko zrobili ten plac, nazywał się plac Zebrań Ludowych, teraz się nazywa Zamkowy.

 

 

 

[W odbudowę Starego Miasta] byli też zaangażowani artyści, żeby tam odtworzyć fasady i wszystko. Nasz wódz ówczesny, Bolesław Bierut, urodził się w Lublinie. I dziesięciolecie Polski Ludowej czciliśmy w jego rodzinnym mieście, i musieliśmy coś pokazać, w tym odbudowę miasta. [Starówka] pięknie wyglądała, w tym Rynek, tylko że zrobili same fasady, a ruiny były poza fasadami, to wyglądało okropnie, ale kto tam będzie łaził po podwórkach. Więc to jakoś wyglądało. Pamiętam właśnie ten czas, gdy świętowaliśmy dziesięciolecie, mówili, że będzie bardzo dobrze w Polsce.