Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Czuby

Pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku w Lublinie przystąpiono do opracowania projektu zagospodarowania terenów folwarcznych zwanych niegdyś Rurami Bonifraterskimi. Charakterystyczną zabudowę podmiejską, bogatą w lessowe wąwozy i tereny rolne z biegiem lat przekształcono w największą lubelską dzielnicę mieszkaniową.

Skan negatywu, sygnatura 2030

Rury Bonifraterskie

 

Historia największej obecnie lubelskiej dzielnicy mieszkaniowej zwanej Czubami sięga czasów dawnego przedmieścia Rury, folwarków położonych w okolicy XVI wiecznych wodociągów miejskich. Południowa część Rur, zajmująca obszar od Bystrzycy, po dawną wieś Węglinek (obecnie dzielnica mieszkaniowa) w 1872 r. została przekazana szpitalnemu klasztorowi Bonifratów, którzy gospodarowali tymi terenami do końca XVIII w., później zostali ich dzierżawcami. Pod koniec XVIII w. z ziem Rur Bonifraterskich wyznaczono tzw. Baki (zwane także Czubami), tereny rolne położone przy rozwidleniu Bystrzycy. W drugiej połowie XIX w. Rury Bonifraterskie przeszły w posiadanie szpitala Jana Bożego. Po 1918 r. uległy rozparcelowaniu i przemianowaniu na Kolonię Rury-Czuby, charakteryzujące się typowo rolną, podmiejską zabudową.

 

 

 

Skan Negatywu, 1 - 26 Dzielnica Czuby w Lublinie, 27 - 30 Odpowiedzi czytelnikom udzielane przez funkcjonariuszy MO

 

Spółdzielnia Mieszkaniowa "Czuby"

 

Pod koniec lat 70 XX w. Przystąpiono do realizacji projektu zagospodarowania dawnych Rur Bonifraterskich. W 1979 r. z ramienia Spółdzielni Mieszkaniowej "Czuby" oddano do użytku pierwszy blok mieszkalny osiedla Skarpa, zlokalizowanego w północnej części nowo utworzonej dzielnicy. Równocześnie zakończono budowę jej pierwszej arterii: ulicy Przełom, której przyległe tereny zielone w 1987 r. stały się miejscem wizyty Papieża Jana Pawła II w Lublinie. Na pamiątkę tego wydarzenia, ulica ta, otrzymała z czasem nową nazwę: Jana Pawła II.

 

Wedle oficjalnych danych, które podawała wtedy prasa, tam było [około] stu tysięcy osób. Próbowałem to potem zweryfikować, bo wielokrotnie wykorzystywałem i nadawałem zdjęcia z pobytu ojca świętego na błoniach, więc zawsze mi się wydawało, że tych ludzi było nie sto, tylko ze trzysta czy czterysta tysięcy.

 

Wizyta Jana Pawła II w Lublinie
Wizyta Jana Pawła II w Lublinie

 

Jan Paweł II w Lublinie
Jan Paweł II w Lublinie

 

 

 

Skan Negatywu, 1 - 26 Dzielnica Czuby w Lublinie, 27 - 30 Odpowiedzi czytelnikom udzielane przez funkcjonariuszy MO

 

Rozwój

 

W latach 80 i 90 nastąpił szybki rozwój dzielnicy. Z biegiem czasu nowe spółdzielnie powołały do życia kolejne bloki mieszkalne. Doliny lessowe Czubów zostały wzbogacone o osiedla: Górki, Łęgi, Poręba i Widok. Całość krajobrazu dopełnił 22 hektarowy park im. Jana Pawła II oddany do użytku w 2007 r. Dzielnica Czuby jest obecnie największą lubelską dzielnicą mieszkaniową. Administracyjnie podzielona na dwa obszary, rozgraniczone ulicą Jana Pawła II – Czuby Północne i Południowe. Liczba stałej ludności dzielnicy wynosi obecnie powyżej 45 tysięcy mieszkańców.

 

W latach siedemdziesiątych to wszystko poległo pod łachą asfaltu i betonu. Nie znajdziemy tam już zbóż, stromych miedz, młodych wierzb, kwitnących sadów i łąk pełnych kwiatów, które ciągnęły się po Stary Las w jedną stronę, a w drugą aż za Poczekajkę.

Andrzej Namiota - fragment relacji świadka historii

 

 

Dzielnica Czuby. Audycja radiowa o współczesnym życiu w Lublinie.