Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ulica Rybna w Lublinie – historia ulicy

Ulica Rybna w Lublinie – historia ulicy

Z jednej strony wychodzi na Rynek, z drugiej została przedłużona schodami opadającymi w dół ku ulicy Kowalskiej. Ulica Rybna w układzie urbanistycznym średniowiecznego Lublina, podobnie jak inne ulice przyrynkowe, powstała w zależności z formą Rynku. Posiadała duże znaczenie handlowe na przestrzeni XV i XVI wieku ze względu na usytuowanie przy niej placu Rybnego.

Czytaj więcej

Kościół trynitarzy w Lublinie (nieistniejący)

Kościół trynitarzy w Lublinie (nieistniejący)

Kościół trynitarzy (tzw. pałac Pawęczkowskiego), obecnie budynek mieszkalny. Budowę rozpoczęto w 1752 roku. Był to ostatni kościół zakonny, ufundowany w Lublinie przed rozbiorami. Fundacji nie ukończono, ponieważ w 1781 roku trynitarze przenieśli się do zabudowań pojezuickich. Nieukończony kościół nabył lubelski fryzjer, Pawęczkowski, który w latach 1824–1838 przebudował go na dom, zwany odtąd pałacem Pawęczkowskiego.

Czytaj więcej

Plac Rybny w Lublinie

Plac Rybny w Lublinie

Nazwa placu Rybnego związana jest z jego pierwotną funkcją – placu targowego, gdzie handlowano rybami złowionymi w przepływającej poniżej Czechówce. Znajdowały się tu także, kilkakrotnie niszczone przez pożary, drewniane budynki – łaźnia miejska i dom publiczny, prowadzony przez mieszkającego nieopodal miejskiego kata. Dopiero w XIX wieku plac stał się miejscem reprezentacyjnym, przy którym stanął pałac Pawęczkowskiego, jeden z najelegantszych gmachów ówczesnego Lublina.

Czytaj więcej