Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Hanna Strzemiecka (ur. 1955)

Hanna Strzemiecka – choreograf i dyrektor Grupy Tańca Współczesnego Politechniki Lubelskiej oraz Lubelskiego Teatru Tańca; pomysłodawca i dyrektor artystyczny Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca w Lublinie.
 

Czytaj więcej

Tadeusz Kłak (ur. 1932)

Profesor Tadeusz Kłak nazwał Lublin „Miastem Poetów". Badacz niezmiernie przyczynił się do spopularyzowania twórczości wybitnych twórców, związanych z tym miastem. Jego praca jest wyjątkowo ważna, szczególnie jeśli chodzi o dzieła Czechowicza, który stał się dzięki opracowaniom Profesora artystą bardziej znanym i cenionym w kraju. Poświęcił swoje prace awangardzie lubelskiej i warszawskiej. Analizował dzieła pisarzy tj.: Józef ŁobodowskiEdward Stachura, Tadeusz Peiper czy Bolesław Prus. Publikował m.in. na łamach "Kameny". Zajmował się zarówno historią literatury polskiej oraz eseistyką, jak i  dziennikarstwem. Obecnie emerytowany pracownik Uniwersytetu Śląskiego był związany z Lublinem, ale także z Nałęczowem, gdzie w latach 1961-1970 mieszkał z żoną i zajmował się Muzeum im. Bolesława Prusa.

Czytaj więcej

Dziedzictwo lubelskiej szkoły reportażu radiowego

„Szkoły reportażu”, a z takim zjawiskiem jak sądzę mamy w Radiu Lublin do czynienia, są wynikiem skomplikowanego procesu, który może zaistnieć w ściśle określonych warunkach. A muszą być moim zdaniem spełnione co najmniej trzy: tradycja, sprzyjający klimat w samej rozgłośni i nie tylko oraz dobór indywidualności twórczych.

Czytaj więcej

Międzynarodowe Spotkania Teatrów Tańca

Międzynarodowe Spotkania Teatrów Tańca w Lublinie to festiwal zainicjowany w 1997 roku. Jego pomysłodawczynią była Hanna Strzemiecka, która prowadziła Grupę Tańca Nowoczesnego Politechniki Lubelskiej, przekształconą z czasem w Lubelski Teatr Tańca – Centrum Kultury. Tu znalazła instytucjonalne oparcie dla swojej idei. Centrum Kultury stało się organizatorem imprezy, a ona jej dyrektorem. Spotkania odbywają się corocznie w początkach listopada i trwają sześć dni. Mają niekonkursowy charakter.

 

Czytaj więcej

Dziedzictwo kulturowe

Na materialne dziedzictwo kulturowe miejscowości, w której żyjemy składa się cały dorobek materialny wszystkich pokoleń, jakie zamieszkiwały to miejsce. Są to zarówno układy przestrzenne miejscowości, jak też powstałe przez stulecia budowle i zastosowane w nich rozwiązania architektoniczne. Fundamentalne podstawy do opisu dziedzictwa kulturowego stwarza tzw. „Karta dziedzictwa kulturowego miejscowości”. We wstępie do tego dokumentu napisano:

„Zmieniająca się rzeczywistość społeczna i ekonomiczna, idące za tym zewnętrzne
i wewnętrzne przeobrażenia kraju, zmiany ustrojowe- głód demokracji, często rozumiany
i realizowany jako nieograniczona swoboda działań, wolny rynek gospodarczy i pragnienie nadrobienia straconych dziesięcioleci- stwarzają poważne niebezpieczeństwo dla dziedzictwa kulturowego; można je nawet nazwać lawinowym procesem zagrożeń dla wszystkich składników tego dziedzictwa. Rozległość zjawiska, obejmującego szczeble lokalne, regionalne i krajowe, godzi przede wszystkim w tożsamość wspólnotową i narodową przez powszechny zalew kosmopolityzmu treści, formy i funkcji. W sposób szczególny grozi to zagładą tych wszystkich elementów, które tworzą lub powinny tworzyć zabytkowy, trwały zasób dziedzictwa kulturowego narodu. […]

Zasadą naczelną Karty jest ogarnięcie całości zagadnień zasobu dziedzictwa kulturowego danej miejscowości w jej granicach administracyjnych (…). Ta „całostka historycznego środowiska kulturowego”, kształtowanego do połowy XX w. (na ogół przez kilkaset lat), wydaje się najwłaściwsza do wyróżnienia i przyjęcia jako jednostka „miary” środowiska kulturowego. Zasadą proponowanego systemu ewidencji jest wspomniana całościowość ujęcia zwracająca taką samą uwagę zarówno na kształt sylwety miejscowości czy jej historyczny ustrój gruntowy, jak też jej historyczny zapis, tradycje (tzw. wartości niematerialne), aż o materialny zbiór bogactw dziedzictwa kulturowego, zbadanego i nie zbadanego, istniejącego i nie istniejącego, potwierdzonego źródłami- od archeologii po tzw. zabytki ruchome i nieruchome (te ostatnie rozumiane również w skali całych układów urbanistycznych i ruralistycznych).
 

Warto przeczytać:

http://www.kulturaihistoria.umcs.lublin.pl/nr3/artykuly/a_stepnik.html

Czytaj więcej

Tadeusz Mysłowski – instalacja „Shrine”

„Shrine” to instalacja znajdująca się w baraku numer 47 na terenie byłego obozu koncentracyjnego na Majdanku. Została otwarta w 55. rocznicę uwolnienia więźniów z obozu.
„Shrine” to instalacja-miejsce Pamięci Bezimiennej Ofiary – wieloelementowa i wielowątkowa instalacja utworzona z rysunków, dźwięków, słowa, szeptu światła, obiektów i przestrzeni.

Autorem muzyki do instalacji Tadeusza Mysłowskiego jest Zbigniew Bargielski.


 

Czytaj więcej