Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Gazownia w Lublinie

Gazownia w Lublinie

W 1877 roku inżynier Anastazy Lubomił Suligowski złożył magistratowi miasta Lublina deklarację na zaprowadzenie oświetlenia gazowego. Ofertę zatwierdzono w 1879 roku; koncesja opiewała na czterdzieści lat, licząc od zakończenia budowy. Potem zakład miał przejść na własność miasta. Była to jedna z pierwszych gazowni w Królestwie po Warszawie, Łodzi i Kaliszu.

Czytaj więcej

Młyn i papiernia na Tatarach w Lublinie

Młyn i papiernia na Tatarach w Lublinie

Teren, jaki zajmują obecnie trasa przelotowa, stadion i młyn Krauzego, był kiedyś rozległą własnością królewską, wchodzącą w skład starostwa lubelskiego, obejmującą wieś i folwark Tatary, karczmę zwaną „Budzyń” oraz młyn. Młyn nie tylko dostarczał dochodów z podatków dla skarbu państwa, ale jego urządzenia piętrzące, przepusty i śluzy, oraz system kanałów z nimi związanych, miały również znaczenie strategiczne. Ogromne ilości wody można było skierować na obszary przed murami obronnymi miasta, które w ten sposób stawały się niedostępne dla atakującego wroga.

Czytaj więcej

Wodociągi w Lublinie

Wodociągi w mieście mają długą historię. O pierwszym wodociągu, zbudowanym przed 1471 rokiem, trudno powiedzieć coś więcej – zachowała się bowiem tylko studzienka, odkryta przy okazji prac wykopaliskowych na Starym Mieście i dokument o sporze z klasztorem brygidek, przez którego grunty biegł rurociąg. Stąd późniejsza nazwa Rury, dla określenia miejsc, przez które przebiegały rury doprowadzające wodę do miasta. W zależności od nazwy zakonu, posiadającego ziemię, nosiły nazwę Rury Brygidkowskie, Rury Jezuickie, Rury Bonifraterskie i Wizytkowskie.

Czytaj więcej

Elektrownia w Lublinie

Zanim powstała elektrownia w Lublinie, głównymi producentami energii były zakłady przemysłowe, produkujące ją na własne potrzeby, ewentualnie sprzedające ją najbliższym sąsiadom. W ten sposób prąd produkowały niektóre młyny, cukrownia, zakłady Plagego i Laśkiewicza, fabryka gwoździ, kina przy ulicach Szpitalnej, Kościuszki i Foksal. Jeden z generatorów mieścił się obok Hotelu Europejskiego w Lublinie. Miał moc 132 kilowatów i dawał napięcie 115 woltów. Niestety w bardzo wielu przypadkach były to małe siłownie, ich generatory miały niewielką wydajność i mogły odsprzedawać tylko niewielkie nadwyżki energii; kolejnym problemem był brak sieci przesyłowych. W 1925 roku takich zakładów było osiemnaście. Często ceny, po jakich oferowały one energię indywidualnym odbiorcom, były zawyżane. Pod koniec lat dwudziestych ich liczba wzrosła do dwudziestu czterech. Brak dużej elektrowni miejskiej był jednym z powodów odwlekania budowy linii tramwajowych w Lublinie, bo budowa elektrowni dodatkowo podnosiła koszty.

 

Czytaj więcej

Cukrownia „Lublin”

W II połowie XIX wieku na Lubelszczyźnie funkcjonowało pięć cukrowni: w powiecie hrubieszowskim – „Poturzyn”, janowskim – „Zakrzówek”, lubartowskim – „Ludwików”, puławskim – „Opole Lubelskie” i tomaszowskim – cukrownia „Mircze”. Ponieważ ciągle było miejsce i przestrzeń na kolejne plantacje, zatem powstała inicjatywa by uruchomić taki zakład w Lublinie. Zadecydowała tym m.in. bliskość obszarów gdzie już rozwijano uprawy buraków cukrowych – południowa cześć Lubelszczyzny i Zamojskie. Ważnym argumentem była też duża liczba majątków należących do ziemian, gwarantujących właściwe warunki uprawy (58 proc.). Dzięki położeniu cukrowni w pobliżu miasta zakład miał zapewniony rynek zbytu, możliwości współpracy z innymi zakładami – np. metalowymi – i instytucjami finansowymi, a istniejące zaplecze usługowo-handlowe zapewniało pracownikom godziwe warunki życia.

Czytaj więcej

Przemysł energetyczny w Lublinie

Energia jest podstawą gospodarki. Bez niej niemożliwe jest codzienne życie, jak i skomplikowane procesy produkcji. Początkowo energia była wytwarzana za pomocą siły mięśni ludzi i zwierząt, bądź wykorzystywano do jej produkcji siły natury – wodę i wiatr. Z czasem energia zaczęła być dostarczana przez różnego rodzaju silniki; rozpoczęto też przemysłową produkcję nośników energii, jakimi były gaz świetlny i prąd elektryczny.

Czytaj więcej

Przemysł metalowy w Lublinie

Mianem tym określa się przemysł służący produkcji metali, ich obróbki i wytwarzaniu z nich gotowych produktów. Lubelszczyzna nie jest regionem szczodrze obdarzonym w bogactwa naturalne, na bazie których mogłaby się rozwijać ta gałąź przemysłu, nie było tu nigdy hut ani kopalń.

Czytaj więcej

Przemysł mineralny w Lublinie

Historia lubelskiego przemysłu mineralnego to historia zakładów i miejsc związanych z produkcja materiałów budowlanych. Wiele budowli wznoszono w Lublinie z kamienia, jaki wydobywano na miejscu, tu również wypalano cegłę.

Czytaj więcej

Gospodarka Lublina – handel

Lublin górował nad innymi miastami polskimi [...] nadzwyczaj dogodnym położeniem handlowym. Leżał on na pograniczu trzech sfer gospodarczych, którym do rozwoju ekonomicznego potrzebna była ciągła wymiana. Litwa ze swymi borami dostarczała od dawien dawna futer i wosku..., kraje ruskie miały na zbyt woły i czerwiec, nie mówiąc już o innych płodach jak drzewo, popiół, dziegieć i smoła. Zachód natomiast dawał to wszystko, na czym krajom litewskim i ruskim zbywało.

Czytaj więcej

Gospodarka Lublina – rzemiosło

Zanim w Lublinie powstały zakłady przemysłowe, wiele z nich funkcjonowało jako warsztaty rzemieślnicze. Miasto rozwijało się dzięki nim, a szewcy, piekarze, kowale stanowili ważny element w pejzażu dawnego Lublina.

Czytaj więcej

Gospodarka Lublina

Gospodarka to całokształt działalności człowieka zmierzającej do przekształcenia surowców i materiałów w konkretne produkty.

Czytaj więcej

Latarnie gazowe w Lublinie

Lampy gazowe były stosowane w XIX wieku jako oświetlenie miejsc publicznych. W Lublinie pierwsze latarnie pojawiły się w II połowie XIX wieku i zastąpiły dotychczasowe oświetlenie naftowe.

 

Czytaj więcej