Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Echa konfederacji barskiej 1768–1772

Dwudziestego dziewiątego lutego 1768 roku w Barze na Podolu szlachta polska zainicjowała zbrojny związek z zaprzysiężeniem aktu założycielskiego w obronie wiary katolickiej i niepodległości Rzeczypospolitej. Akt skierowany był przeciwko kurateli Rosji, królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu i popierającym go wojskom rosyjskim. Celem konfederacji było zniesienie ustaw narzuconych przez Rosję, a zwłaszcza tych dających równouprawnienie dysydentom. Przez niektórych historyków konfederacja ta uważana jest za pierwsze polskie powstanie narodowe, którego skutki rozprzestrzeniły się na całą Rzeczypospolitą, nie omijając i Lubelszczyzny.
 

 

Czytaj więcej

Dzieje Lublina za panowania ostatniego króla 1764–1795

Do połowy XVII wieku Lublin pozostawał żywym ośrodkiem gospodarczym, politycznym i kulturalnym. Nie ominęła go jednak ogólnopolska katastrofa drugiej połowy tego stulecia, zniszczenia wojenne całej Rzeczypospolitej wskutek wojen moskiewsko-kozackich, potopu szwedzkiego, wojny z Turcją. Po tych kataklizmach Lublin długo nie zdołał odtworzyć klimatu, w jakim kształtowała się uprzednia jego aktywność gospodarcza i kulturalna. Przejawy budzącego się zdrowego życia miejskiego dały znać o sobie dopiero w końcu XVIII stulecia. Było to w części zasługą rządów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (1732–1798).
 

 

Czytaj więcej