Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Młyn braci Krausse (młyn Krauzego) w Lublinie

W 1874 roku bracia Edward i Henryk Krausse (od XIX wieku poprawna także pisownia Krauze) zakupili młyn wodny „Papiernia” na Bystrzycy, w dzielnicy Tatary. Lokalizacja młyna była bardzo dobra. Połączone nurty trzech rzek lubelskich tworzyły tutaj, poprzez spiętrzenie, Wielki Staw Królewski, poruszając koła młyńskie.
W 1894 roku Edward Krausse sprzedał swój młyn bratu Adolfowi. W roku 1908 strajkujący pracownicy wywołali pożar, który zniszczył młyn. Obiekt został odbudowany i zmodernizowany w 1912 roku. Po śmierci braci Henryka i Adolfa, od 1918 roku młynem zarządzali dwaj z czterech synów Adolfa: najstarszy Jan i najmłodszy Edward.

Czytaj więcej

Młyn i papiernia na Tatarach w Lublinie

Młyn i papiernia na Tatarach w Lublinie

Teren, jaki zajmują obecnie trasa przelotowa, stadion i młyn Krauzego, był kiedyś rozległą własnością królewską, wchodzącą w skład starostwa lubelskiego, obejmującą wieś i folwark Tatary, karczmę zwaną „Budzyń” oraz młyn. Młyn nie tylko dostarczał dochodów z podatków dla skarbu państwa, ale jego urządzenia piętrzące, przepusty i śluzy, oraz system kanałów z nimi związanych, miały również znaczenie strategiczne. Ogromne ilości wody można było skierować na obszary przed murami obronnymi miasta, które w ten sposób stawały się niedostępne dla atakującego wroga.

Czytaj więcej