Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Brama Krakowska w Lublinie

Brama Krakowska w Lublinie

Idąc na Stare Miasto od strony Krakowskiego Przedmieścia, z daleka widzimy bryłę Bramy Krakowskiej. Ta ceglana budowla swoją historią sięga XIV wieku. Po groźnym dla miasta najeździe Tatarów w 1341 roku postanowiono otoczyć miasto murami obronnymi i opatrzyć je bramami. Jedną z nich jest Brama Krakowska, która swoją nazwę wywodzi od traktu i przedmieścia, na które prowadziła.

Czytaj więcej

Zabytki archeologiczne z czasów Unii Lubelskiej

Zabytki archeologiczne z czasów Unii Lubelskiej

Podczas badań archeologicznych prowadzonych w Lublinie były odnajdowane zabytki związane z czasem Unii Lubelskiej. Prezentujemy zabytki z trzech miejsc, które stanowiły ważne punkty miasta w XVI wieku: dawnej fosy przy Bramie Krakowskiej, kościoła pobrygidkowskiego pw. Matki Boskiej Zwycięskiej przy ulicy Narutowicza i obecnego Placu Litewskiego. Wszystkie wspomniane zabytki są przedmiotami metalowymi i można je podzielić na dwie grupy: monety oraz inne przedmioty.

Czytaj więcej

Lublin 1317–1474

Do 1317 roku Lublin był już znacznym ośrodkiem gospodarczym, w którym najważniejszą rolę odgrywały handel i rzemiosło. Ale dopiero przywilej lokacyjny z 1317 roku zapewnił miastu intensywny rozwój. Wydarzeniem, które zachwiało koniunkturą Lublina był najazd tatarski w 1341 roku, który zniszczył miasto. Walkę z najeźdźcami stoczył Kazimierz Wielki na prawym brzegu Bystrzycy; stąd nazwa wsi, a następnie dzielnicy – Tatary.

 

Czytaj więcej

Dzieje Lublina za panowania ostatniego króla 1764–1795

Do połowy XVII wieku Lublin pozostawał żywym ośrodkiem gospodarczym, politycznym i kulturalnym. Nie ominęła go jednak ogólnopolska katastrofa drugiej połowy tego stulecia, zniszczenia wojenne całej Rzeczypospolitej wskutek wojen moskiewsko-kozackich, potopu szwedzkiego, wojny z Turcją. Po tych kataklizmach Lublin długo nie zdołał odtworzyć klimatu, w jakim kształtowała się uprzednia jego aktywność gospodarcza i kulturalna. Przejawy budzącego się zdrowego życia miejskiego dały znać o sobie dopiero w końcu XVIII stulecia. Było to w części zasługą rządów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (1732–1798).
 

 

Czytaj więcej