Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Władysław Panas – kalendarium

Władysław Panas – kalendarium życia i twórczości

Władysław Panas i Tomasz Pietrasiewicz
Władysław Panas i Tomasz Pietrasiewicz (Autor: Zajęcka, Elżbieta)

28 marca 1947 – Władysław Panas urodził się w Dębicy na Pomorzu Zachodnim, powiat kołobrzeski.

1962 – rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Kołobrzegu.

1966 – zdał maturę i dostał się na studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie studiował przez trzy semestry.

13 marca 1968 – wziął udział w wystąpieniach robotniczo-studenckich w Poznaniu.

14 marca 1968 – został aresztowany przez funkcjonariuszy SB podczas zajęć z przysposobienia wojskowego.

15 marca 1968 – stanął przed kolegium do spraw wykroczeń pod zarzutami zakłócania porządku publicznego i wznoszenia okrzyków przeciwko władzy ludowej; w wyniku rozprawy został skazany na dwa miesiące więzienia – karę odbywał w celi nr 68 w więzieniu w Śremie.

24 maja 1968 – stanął przed komisją dyscyplinarną UAM, której przewodził docent S. Kozarski; komisja w składzie S. Kozarski, docent F. Domka i student P. Weckwert uznała go winnym udziału w nielegalnym zbiegowisku, zakłócenia przez swoje okrzyki spokoju publicznego oraz podpisanie nielegalnej petycji nawołującej innych studentów do wzięcia udziału w nielegalnej demonstracji. W związku z rażącym naruszeniem regulaminu studiów komisja zdecydowała o natychmiastowym relegowaniu go z uczelni.

31 października 1968 – Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna w składzie profesor A. Łopatka, docent S. Paszyc i student A. Olszanowski ostatecznie utrzymała w mocy postanowienie pierwszej instancji o skreśleniu Władysława Panasa z listy studentów UAM.

1969 – rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

1970 – zadebiutował w „Poloniście" tekstem Poetyka Widm Tadeusza Gajcego.

1 września 1972 – został zatrudniony jako asystent w wydawnictwie Towarzystwa Naukowego KUL.

5 marca1973 – obronił pracę magisterską (O koncepcji języka w prozie Brunona Schulza); promotorem był prof. Stefan Sawicki, pracę recenzowali prof. Irena Sławińska i prof. Stefan Sawicki.

1 października 1974 – został zatrudniony jako asystent stażysta przy Pierwszej Katedrze Historii Literatury Polskiej KUL (w pierwszym roku pracy prowadził tygodniowo 2 godziny zajęć z poetyki i wersyfikacji, oraz odbywał tygodniowo 25 godzin zajęć zakładowych).

12 listopada – 17 grudnia 1976 – przebywał na stypendium naukowym w ZSRR, gdzie spotkał się między innymi z Borysem Uspieńskim i Jurijem Łotmanem.

1978–1985 – współpracował z czasopismem „Spotkania".

30 listopada 1983 – odbył się przewód doktorski na podstawie egzaminu i rozprawy doktorskiej (W kręgu metody semiotycznej. Literatura – sztuka – kultura); pracę recenzowali prof. Irena Sławińska i prof. Ryszard Łużny.

18 stycznia 1984 – Rada Wydziału Nauk Humanistycznych nadała mu stopień doktora nauk humanistycznych.

1987 – rozpoczął wykłady ze współczesnej kultury polskiej w Studium Języka i Kultury Polskiej dla Studentów Zagranicznych KUL.

31 stycznia – 5 lutego1988 – Jerozolima; wziął udział w konferencji Historia i kultura Żydów polskich.

25 czerwca 1988 – 26 lipca 1988 – odbył serię wykładów na zaproszenie Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej Fundacji Jana Pawła II na Letnim Uniwersytecie Kultury Polskiej w Rzymie.

1988 – otworzył pierwsze proseminarium.

1991 – ukazało się książkowe wydanie rozprawy doktorskiej: W kręgu metody semiotycznej.

17–19 listopada 1992 – Drohobycz; wziął udział w międzynarodowej konferencji „Bruno Schulz".

14–26 grudnia 1994 – wygłosił referat o Widzącym z Lublina na konferencji „Żydzi Lubelscy" zorganizowanej w Lublinie przez Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”.

1996 – ukazał się esej Brama w czasopiśmie „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa".

1997 – została wydana rozprawa habilitacyjna: Księga Blasku. Traktat o kabale w prozie Brunona Schulza.

1998–2001 – współpracował z miesięcznikiem „Na Przykład".

1998 – otworzył pierwsze seminarium magisterskie.

16 grudnia 1998 – Rada Wydziału Nauk Humanistycznych KUL nadała mu stopień doktora habilitowanego w zakresie literaturoznawstwa.

1999 – objął kierownictwo nad Katedrą Teorii Literatury w Instytucie Filologii Polskiej KUL.

1 października 1999 – otworzył seminarium doktorskie.

1999 – ukazał się drukiem esej Oko Cadyka w czasopiśmie „Kresy".

2000 – objął kierownictwo nad Międzywydziałowym Zakładem Badań nad Literaturą Religijną KUL.

2000–2005 – pełnił funkcję redaktora naczelnego „Roczników Humanistycznych".

1 czerwca 2000 – otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego KUL.

2001 – ukazała się książka Bruno od Mesjasza. Rzecz o dwóch ekslibrysach oraz jednym obrazie i kilkudziesięciu rysunkach Brunona Schulza.

21 kwietnia 2001 – odbyła się oficjalna premiera filmu Magiczne miasto.

2002 – w wydanej w Brnie prestiżowej antologii Od poetiky k diskursu. Vybor z polske literarni teorie 70.–90. let XX stoleti ukazało się tłumaczenie jego tekstu wraz z notą biograficzną.

16–21 listopada 2002 – zorganizował w Lublinie międzynarodowy festiwal „W ułamkach zwierciadła. Bruno Schulz (1892–1942). W 110. rocznicę urodzin i 60. rocznicę śmierci”.

16 czerwca 2003 – został uhonorowany Nagrodą Artystyczną Miasta Lublina w dziedzinie upowszechniania kultury za rok 2002.

12–18 lipca 2004 – wziął udział w Pierwszym Festiwalu Brunona Schulza w Drohobyczu.

19 listopada 2004 – został przewodniczącym Międzynarodowej Rady Muzeum Brunona Schulza w Drohobyczu.

24 stycznia 2005 – umarł po długiej i ciężkiej chorobie w szpitalu w Lublinie.

17 lutego 2005 – odbyła się uroczystość przyznania tytułu doktora honoris causa przez Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny im. Iwana Franki w Drohobyczu.

2005 – ukazała się książka Tajemnica siódmego anioła. Cztery interpretacje.

2006 – ukazała się książka Willa Bianki. Mały przewodnik drohobycki dla przyjaciół (fragmenty).

6 września 2006 – odbyło się otwarcie w Lublinie Zaułka Władysława Panasa.

2006 – ukazała się bibliofilska książka zawierająca Poemat Józefa Czechowicza oraz Znak kabalistyczny. Słowo o Poemacie Józefa Czechowicza. Fragmenty autorstwa Władysława Panasa.

                                                           

                                                                                                      Zestawił Paweł Panas

Powiązane artykuły

Zdjęcia

Galerie

Wideo

Audio

Inne materiały

Słowa kluczowe