Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Szeroka 44 w Lublinie (nie istnieje)

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Szerokiej 44. Obecnie adres nie istnieje.

Spis treści

[RozwińZwiń]

LokalizacjaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

Dawny numer policyjny: 414
Numer hipoteczny: 273 bądź 272
Numer przed 1939: Szeroka 44 / Nadstawna 37
Numer po 1944: -
Numer obecny: nie istnieje

 

Szeroka 44Szeroka 44 na mapie Lublina z 1928 roku

Szeroka 44Szeroka 44 na panoramie Lublina z lat 30.tych XX wieku

 

FunkcjeBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

Lokale handlowe i rzemieślnicze w latach 1918-1940:
Ankieta z dnia 02.XI.1936 r. [Inspekcja budowlana 5273]


1936 - skład drewna

 

Historia budynkuBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

Właściciele:


dane z dnia 12.X.1896 - Zainc Rubin
1915 - Dozór bóżniczy
dane z dnia 02.XI.1936 - Zarząd Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Lublinie (Grodzka 11)
dane z 1940 - Gmina Żydowska w Lublinie

 

 

Lokatorzy według wyznania, płci i wieku (1940 rok)

 

Ogólna ilość mieszkańców Mężczyzn Kobiet

Dzieci do lat 6
włącznie

Dzieci od 7-18 lat
włącznie
Uwagi

Chrześcijan- brak

Żydów - 46

12 20 6 8  

 

 

Miejsce położenia domu modlitwy / bożnicy:

 

Nazwa gminy wyznaniowej: Gmina Wyznaniowa Żydowska w Lublinie
Siedziba gminy: Lublin, ul. Rynek 5
Miejscowość wchodząca w skład gminy: ul. Szeroka
Nazwa synagogi lub domu modlitwy: -
Data powstania: 1875 r.
Godziny otwarcia: czynny bez przerwy
Powody zamknięcia: -
Własność domu (prywatna): -
Własność domu (Gmina Żydowska): Żydowska Gmina Wyznaniowa
Ogólna liczba (bożnice): 1
Ogólna liczba (domy modlitwy): -
Frekwencja dzienna (domy modlitwy): 50

 

Nazwa synagogi lub domu modlitwy: Synagoga de Parnes
Data powstania: II połowa XVIII w.
Godziny otwarcia: -
Powody zamknięcia: brak danych
Własność domu (prywatna): -
Własność domu (Gmina Żydowska): Żydowska Gmina Wyznaniowa
Ogólna liczba (bożnice): -
Ogólna liczba (domy modlitwy): -
Frekwencja dzienna (domy modlitwy): -
Frekwencja dzienna (bożnice): -
Informacje dodatkowe: Nazwana na cześć Abrahama Hailperna, przedostatniego marszałka Sejmu Czterech Ziem.

 

 

Dodatkowe informacje:

 

Żydowskie miejsca w Lublinie
Synagoga Parnasu założona przez Abrama Heilperna (Szeroka 44). Przy tej ulicy powstała pierwsza żydowska drukarnia. W XVI w. mieścił się tu dom Pesacha Noskowicza, bankiera królewskiego króla Zygmunta I Starego.


Lista mieszkańców getta znajdującego się na Majdanie Tatarskim
Na liście tej znajduje się Pajsach Jagier zamieszkały w Lublinie, przy ulicy Szerokiej 44. Zawód wpisany to furman. Data wpisu to 10.IV.1940 r. Lista ta znajduje się obecnie w Archiwum Yad Vashem.

 

 

Opis budynkuBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

Ankieta z dnia 02.XI.1936 r. [Inspekcja budowlana, sygn. 5273]


Położenie: Szeroka 44, Nadstawna 37

Numer hipoteczny: nie podano

Właściciele: Zarząd Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Lublinie (Grodzka 11)

Zarządca: Chaim, Sulim Mechorowski (Szeroka 29)

Dozorca: Jan Tabak (Szeroka 44)


Rodzaj budynku: dom mieszkalny, murowany, z cegły

Data rozpoczęcia użytkowania: nie podano

Liczba mieszkań: 4, w tym:
- 1 mieszkanie 1-izbowe,
- 3 mieszkania 2-izbowe

Liczba mieszkań w suterenach: nie ma

Liczba piwnic: brak

Liczba pięter: tylko parter


System wodociągowo – kanalizacyjny: wodociąg i dół ustępowy, 2 ustępy nieskanalizowane

Oświetlenie: elektryczne

Ogrzewanie: 3 piece

Klatka schodowa: główna i boczna; schody drewniane

Pokrycie dachu: blacha

 

 

Karta realności z 1940 r. [Inspekcja budowlana, sygn. 5273]:


Powierzchnia: ogółem: 266 m2, w tym:
- zabudowana: 113 m2
- niezabudowana: 153 m2


Długość frontu: 7 mb (głębokość 38 mb)

 

Fragmenty relacji mówionychBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

Aleksander Szryft
„Jan Tabaka. Ja tego człowieka dobrze znałem. Bo on był urzędnikiem Gminy Żydowskiej. Na
Szerokiej 44 była taka niewielka synagoga Deparnes. On tam mieszkał, w podwórku, ten Jan
Tabaka, on tam gospodarował. Ale Tabaka to był Polak, nie Żyd. Ja tego człowieka widziałem nawet
po wojnie, jak ja wróciłem… Na Krawieckiej 41- on tam był też przez jakiś czas. Ja znalem jego
córkę - Gienka. Oni mieszkali na Szerokiej 44, w podwórku.”

*
„Tam była niewielka synagoga Deparnes. Bardzo ładna jeśli chodzi o rozwiązanie architektoniczne.
Na Szerokiej 44. To absolutnie pewne. Założył ją Halpern, właściwie oni poprawili, oni mówili, że
Halbern- to można było Halpern, że to jest bardziej przybliżone do faktycznego nazwiska. To była
bardzo bogata rodzina, wpływowa. Zamożni ludzie rządzili pospólstwem. To wszędzie to samo
było.”

*
„Ja go znałem tylko z widzenia. To był człowiek dorosły. Mieszkał gdzieś na Szerokiej 44. Żydzi,
którzy mieszkali tutaj mieli tą oborę. I codziennie wyprowadzili tą krowę przez ulicę Nadstawną na
zieloną trawkę. Chodził człowiek i ją poganiał – tą krowę- i po iluś tam godzinach wprowadzili ją.
To było strasznie maluchne i nędzne i tam on mieszkał, żona i córka. I potem, zdaje się, jej syn.
Tam zdaje się była druga żona.”


*
„Ja na przykład wiem, że mój dziadek, który sam nie był zamożny człowiek, ale zarabiał na życie,
miał stałego człowieka, który w piątek i w sobotę jadał u mojego dziadka. Z Lublina. To był
człowiek, wdowiec, starszy człowiek, z zawodu szewc. I on był taki szames w tej bóżnicy na Szerokiej
44. Szames to taki dozorca, który dbał o porządek, usługiwał, coś w rodzaju kościelnego. I ciekawe,
że ten człowiek miał syna. On mieszkał też blisko tej bóżnicy. I od tej bóżnicy do mieszkania
mojego dziadka było niedaleko, kilkadziesiąt [metrów].”

 

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 

Inspekcja budowlana, sygn. 5273