Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Szeroka 2 w Lublinie (nie istnieje)

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Szerokiej 2. Obecnie adres nie istnieje.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

LokalizacjaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Dawny numer policyjny: 394.

Numer hipoteczny: 252.

Numer przed 1939: Szeroka 2/Cyrulicza 20.

Numer po 1944: -

Numer obecny: nie istnieje.

Szeroka 2 na mapie Lublina z 1928 roku

Szeroka 2 na panoramie Lublina z lat 30.tych XX wieku

FunkcjeBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Lokale handlowe i rzemieślnicze w latach 1918-1940:Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Akta miasta Lublina 1918 - 1939, sygn. 3583

1927 - Boruch Mordko Heker – pracownia kamasznicza.

Księga Adresowa Polski z 1929 r.

1929 - Joel Bekerman – skóry,

1929 - Sura Jurfest – galanteria.

Akta miasta Lublina 1918 - 1939, sygn. 2627

1930, 1931 - Kelman Icek Heker – świąteczny wypiek macy.

Historia budynkuBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Właściciele:Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

dane z dnia 12.X.1896 - SS. Żaby i Goldkrauta,

1915 - Dozór bóżniczy,

dane z 1936 - Gmina Żydowska ( 50%), Lejb Erman (Łódź), Josef Goldbaum (Olejna 2), Chana Waserman (Nadstawna 20), Idel Zylbersztajn (Cyrulicza 20), Pinches Zylbersztrum, Kelman Hekier,

Dane według Karty Realności - Gmina Żydowska w Lublinie.

Lokatorzy według wyznania, płci i wieku (1940 rok):Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Ogólna ilość mieszkańców Mężczyzn Kobiet Dzieci do lat 6
włącznie
Dzieci od 7-18 lat
włącznie
Uwagi

Chrześcijan - 3

Żydów - 165

49 60 12 47  

 

Mieszkańcy nieruchomości wg. zawodu (1940 r.), (Inspekcja Budowlana sygn. 5227):Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Zawód Liczba osób zamieszkałych Uwagi
Pracownicy umysłowi -  
Wolne zawody -  
Robotnicy 7  
Kupcy i przemysłowcy -  
Rzemieślnicy 4  
Rolnicy    
Inne zawody    
Bez zawodu 9  

 

Miejsce położenia domu modlitwy / bożnicy:Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Nazwa synagogi lub domu modlitwy: Synagoga Hirsza Doktorowicza, zwana Bożnicą Kotlarską,

Data powstania: lata 40. XVII w.,

Godziny otwarcia: -

Powody zamknięcia: brak danych,

Własność domu (prywatna): -

Własność domu (Gmina śydowska): Żydowska Gmina Wyznaniowa,

Ogólna liczba (bożnice): -

Ogólna liczba (domy modlitwy): -

Frekwencja dzienna (domy modlitwy): -

Frekwencja dzienna (bożnice): -

Informacje dodatkowe: Opiekował się nią cech kotlarzy.

Nazwa gminy wyznaniowej: Gmina Wyznaniowa Żydowska w Lublinie,

Siedziba gminy: Lublin, ul. Rynek 5,

Miejscowość wchodząca w skład gminy: ul. Szeroka,

Nazwa synagogi lub domu modlitwy: -

Data powstania: 1820 r.

Godziny otwarcia: czynny bez przerwy

Powody zamknięcia: -

Własność domu (prywatna): -

Własność domu (Gmina Żydowska): Żydowska Gmina Wyznaniowa

Ogólna liczba (bożnice): -

Ogólna liczba (domy modlitwy): 1

Frekwencja dzienna (domy modlitwy): 30.

Dodatkowe informacje:

Lubelskie tropy Czechowicza i Antologia

- 34. synagoga Jelenia Doktorowicza - Szeroka 2.

Żydowskie miejsca w Lublinie

- Synagoga Kotlarzy; wcześniej dom Doktorowiczów, gdzie mieszkał Hirsz Doktorowicz, nadworny faktor króla Władysława IV.

Historia własnościowa (APL, Inspekcja Budowlana, sygn. 5227):Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Dom murowany trzykondygnacyjny.

Właściciele w 1936 roku:

1) Gmina Żydowska – 50%,

2) Lejb Erman – Łódź,

3) Josef Goldbaum – Lublin, Olejna N 2,

4) Czarna Waserman, Nadstawna 20,

5) Idel Zylbersztajn, Cyrulicza 20,

6) Pinches Zylbersztrum,

7) Kelman Hekier.

Opis budynkuBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Karta realności z 1940 r. [Inspekcja Budowlana, sygn. 5227]:Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Położenie: Szeroka 2 / Cyrulicza 20,

Powierzchnia: ogółem: 394 m2, w tym:

 - zabudowana: 308 m2,

 - niezabudowana: 86 m2.

Długość frontu: 11 mb.

Liczba mieszkań: 11.

Budynek jest własnością Gminy Żydowskiej w Lublinie.

Fragmenty relacji mówionychBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Aleksander Grinfeld:

Ja wiem że jako stosunkowo mały chłopak kilkakrotnie chodziłem z dziadkiem do Synagogi, która była na ulicy Szerokiej. Na początku ulicy Szerokiej - to było za Bramą Grodzką. (...) Dokładnie nie pamiętam tej Synagogi, ja tylko pamiętam, że to była ulica Szeroka albo 2 albo 4. To był drugi dom, wąski taki dom i Synagoga była na piętrze.

Halina Reichaw:

Cyrulicza to była bardzo ważna ulica w moim życiu. Ona była mniej więcej vis-a-vis Lubartowskiej 14, mniej więcej na tym odcinku. Była też taka mała uliczka, która prowadziła na Stare Miasto, tam w kierunku Grodzkiej. (...) Na Cyruliczej były sklepy gdzie stały beczki ze śledziami, sprzedawali też bajgle nadziane na takich patykach, były beczki z kiszonymi ogórkami. Były takie sklepiki, ale sprzedawcy wystawiali swoje towary na ulicę. (...) Kiedy wybuchła wojna, wyrzucono nas z mieszkania i zamieszkaliśmy na Cyruliczej, u znajomej pani, która miała duży dom. Później cała nieparzysta strona Lubartowskiej przeszła na tzw. „dzielnice żydowską”. Był to pierwszy etap wyrzucania Żydów z mieszkań, nasza strona została polska, a ta druga strona łącznie z tą właśnie całą dzielnicą, z ulicą Cyruliczą i Szeroką to była część żydowska. Nie pamiętam dokładnie, ale chyba mieszkaliśmy pod adresem Cyrulicza 6. (...) Cyrulicza i inne ulice na początku nie były zamknięte, to była tworzona tylko taka dzielnica, że gromadzili Żydów. Później moją babcię zabrali wraz z innymi starymi Żydami do synagogi na ulicy Cyruliczej i tak ich spalili. My tylko słyszałyśmy że babcia tam była, nie widziałyśmy tego.

Materiały ikonograficzneBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Inspekcja Budowlana, sygn. 5227:Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

- plan sytuacyjny, 1940 r.

Fotografie przedwojenne:Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Lublin, ulica Szeroka 2, Szeroka 4 i Szeroka 6, autor: Stefan Kiełsznia, ok. 1938 r.

 

 

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Akta miasta Lublin 1918 - 1939, sygn. 2627, 3583.

Inspekcja Budowlana sygn. 5227.

Księga Adresowa Polski z 1929 r.