Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Studencka Wiosna Teatralna

Studencka Wiosna Teatralna (w ostatniej edycji Lubelska Wiosna Teatralna – Warsztaty Młodego Teatru) odbywała się w Lublinie w latach 1966–1974. Jej organizatorem był Andrzej Rozhin, który prowadził tu Akademicki Teatr UMCS Gong 2. Zespół znalazł siedzibę w zbudowanej rok wcześniej „Chatce Żaka”, która odtąd na długo stała się bardzo ważnym miejscem dla sceny studenckiej.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

Idea festiwaluBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Andrzej Rozhin wspomina atmosferę Studenckiej Wiosny: „To był czas cudowny, jak spontaniczna działalność twórców teatru pokonywała wszelkie przeszkody, jak wiele robiliśmy właściwie z niczego, jak małe znaczenie miały wówczas pieniądze. Ważniejszy był pomysł na teatr, na przedstawienie, ważniejsza była pasja, oddanie całego wolnego (i niewolnego) czasu swojemu teatrowi”.

Kolejne edycjeBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Pierwsze siedem Wiosen miało charakter konkursowy, przy czym aż sześciokrotnie nagrody zdobyli organizatorzy. Pozostali laureaci to Teatr STU (debiutujący na tym festiwalu), Teatr 38, Teatr Miniatur, Teatr 77, Pleonazmus, ST Gliwice. Podczas dwu ostatnich festiwali zaniechano przyznawania nagród, nadając spotkaniu nazwę Warsztaty Młodego Teatru.
Ogółem podczas Wiosen wystąpiły 62 studenckie grupy teatralne z Polski i 7 zagranicznych, razem wystawiły 155 spektakli. Podczas pierwszej edycji w 1966 roku zadebiutowały m.in. Teatr STU, Teatr Ósmego Dnia, Sigma.
Festiwal działał pod patronatem Zrzeszenia Studentów Polskich, co stanowiło o pewnej jego linii, która w odczuciu wielu służyła kanalizacji nastrojów społecznych. Trzeba jednak przyznać, że to na tej imprezie debiutowały zespoły, które w niedługim czasie zaczęły współtworzyć ruch opozycyjny.
Wyjazd Andrzeja Rozhina w 1974 roku z Lublina zakończył istnienie festiwalu.
 

Opracowała Magdalena Jankowska
Redakcja: Monika Śliwińska

 

 

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Rozhin A., Gong 2. Spojrzenie w przeszłość. Akademicki Teatr Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2005.

Powiązane artykuły

Zdjęcia

Wideo

Audio

Historie mówione

Inne materiały

Słowa kluczowe