Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Stefan Kiełsznia – kalendarium życia

Najważniejsze daty z życia lubelskiego fotografa – Stefana Kiełszni

22 sierpnia 1911 – w Jakubowicach pod Lublinem urodził się Stefan Kiełsznia;
1928 – Stefan Kiełsznia kończy Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców;
od 1934 – wzmożone zainteresowanie fotografią (pierwsze próby fotografowania aparatem kliszowym ICA) przez Stefana Kiełsznię;
1937 – zakup pierwszego nowoczesnego aparatu fotograficznego marki Rolleiflex;
1937 – Stefan Kiełsznia jest współzałożycielem Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego (LTF);
1938–1939 – Stefan Kiełsznia jest właścicielem największej w Lublinie biblioteki fotograficznej z ponad 400 tytułami w różnych językach;
do 1939 – praca księgarza w lubelskiej księgarni św. Wojciecha mieszczącej się w budynku hotelu „Victoria” przy Krakowskim Przedmieściu;
1939–1945 – służba wojskowa. Stefan Kiełsznia jest więźniem obozu dla jeńców wojennych w Hohenstein (dzisiejszy Olsztynek); następnie jest zwolniony i ponownie zatrzymany z racji przynależności do organizacji podziemnej, potem uwięziony w obozie koncentracyjnym na Majdanku. Pozostaje tam przez okres dwóch tygodni;
1944–1945 – Stefan Kiełsznia pracuje w laboratorium fotograficznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej;
od 1944 – Stefan Kiełsznia pracuje na etacie w Głównej Księgarni Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego;
od 1945 – Stefan Kiełsznia prowadzi sklep fotograficzny przy ulicy Świętoduskiej;
1944 – Stefan Kiełsznia wykonuje liczne fotografie z obozu koncentracyjnego na Majdanku oraz Zamku Lubelskiego, niesławnego więzienia hitlerowskiego;

listopad 1946 – Stefan Kiełsznia zwycięża w konkursie ogólnopolskim za zdjęcie „W drodze”;
1948 – Stefan Kiełsznia bierze udział w Ogólnopolskiej Wystawie Fotografiki w Poznaniu;
27 kwietnia 1949 – Stefan Kiełsznia jest aresztowany, sprzęt fotograficzny oraz archiwum fotograficzne zostają zarekwirowane przez Urząd Bezpieczeństwa. Komunistyczne władze ogłaszają Stefana Kiełsznię „wrogiem narodu” za pracę dla podziemia w czasie okupacji hitlerowskiej;
15 listopada 1952 – warunkowe zwolnienie ze względu na stan zdrowia; podjęcie aktywności fotograficznej w zaimprowizowanej ciemni;
1954 – udział Stefana Kiełszni w wystawie Lublin na dziesięciolecie;
1955 – udział Stefana Kiełszni w wystawie Kobieta w Polsce w ramach Ogólnopolskiej Wystawy Fotografii Artystycznej;

12 grudnia 1977 – otwarcie wystawy Dawny Lublin na fotografiach Stefana Kiełszni w Klubie Międzynarodowej Prasy i Książki (EMPiK) na Krakowskim Przedmieściu 20;
lata 70. i 80. – zwycięstwa Stefana Kiełszni w 18 konkursach fotograficznych;
1980 – wystawa Dawny Lublin w Domu Kultury LSM w Lublinie;
od 1980 – spotkanie Stefana Kiełszni z fotografem Edwardem Hartwigiem, który fotografie Kiełszni pokazuje m.in. Murray'owi Forbesowi;
1984 – wystawa Poland. Aperture to a World Laid w San Francisco, zainicjowana przez Murraya Forbesa;
1984 – wystawa przedwojennych fotografii ulicy Nowej zestawionych ze współczesnymi zdjęciami tej ulicy w Wojewódzkim Domu Kultury w Lublinie;
1985 – nagroda specjalna w konkursie „Lublin, lublinianie, Lubelszczyzna”, na który Stefan Kiełsznia posłał 17 fotografii; udział w wystawie pod tym samym tytułem;
1986 – wystawa Poland. Aperture to a World Laid Waste w Bostonie zainicjowana przez Murray'a Forbesa;
1987 – publikacja albumu Lublin trzech pokoleń z przedmową Henryka Gawareckiego i fotografiami lubelskich fotografów, w tym Stefana Kiełszni;
8 września 1987 – Stefan Kiełsznia umiera w Lublinie;

1988 – wystawa i katalog Poland. Aperture to a World Laid Waste w Eretz Israel Museum w Tel Awiwie;
7 października 1993 – sąd unieważnia wyrok Stefana Kiełszni z lat 50., Kiełsznia zostaje pośmiertnie zrehabilitowany;
1998 – album fotograficzny And I Still See Their Faces, opublikowany przez Shalom Foundation w Warszawie, w którym opublikowane są zdjęcia autorstwa Stefana Kiełszni;

maj 1998 – otwarcie wystawy fotografii przedwojennego Lublina Wielka Księga Miasta w Ośrodku „Brama Grodzka – Teatr NN”, na której eksponowane są zdjęcia przedwojennego Lublina autorstwa Stefana Kiełszni;
maj 1999 – otwarcie wystawy stałej Portet Miejsca w Ośrodku „Brama Grodzka – Teatr NN” z fotografiami przedwojennego Lublina, na której eksponowane są zdjęcia przedwojennego Lublina autorstwa Stefana Kiełszni;
1999 – projekt badawczy w Institute for Jewish Research w Nowym Jorku (YIVO) wykorzystujący zdjęcia Stefana Kiełszni z nieistniejącej dzielnicy żydowskiej w Lublinie;
2009–2010 – utworzenie i digitalizacja Archiwum Fotograficznego Stefana Kiełszni z inicjatywy Ulrike Grossarth oraz Państwowych Zbiorów Sztuki w Dreźnie;
10 czerwca 2010 – otwarcie wystawy Stoffe aus Lublin/Bławatne z Lublina. Ulrike Grossarth: sztuka współczesna i Stefan Kiełsznia: archiwalne zdjęcia Lublina, w Miejskiej Galerii Sztuki Współczesnej w Dreźnie;
2011 – wydanie albumu Ulica Nowa 3. Stefan Kiełsznia. Historyczne zdjęcia ulic dzielnicy żydowskiej w Lublinie, wydawca Ulrike Grossarth dla Państwowych Zbiorów Sztuki w Dreźnie oraz Miejskiej Galerii Sztuki Współczesnej w Dreźnie, Lipsk 2011 (publikacja w języku polskim, niemieckim i angielskim).

 

Kalendarium opracowane na podstawie
pracy badawczej pracowników Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”:
Marcina Fedorowicza, Dominiki Majuk i Agnieszki Wiśniewskiej,
a także prof. Moniki Adamczyk-Garbowskiej i dr Marty Kubiszyn
z Zakładu Kultury i Historii Żydów Uniwersytetu Marie Curie-Skłodowskiej w Lublinie
w ramach projektu Bławatne z Lublina