Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Stanisław Czechowicz (1899–1925)

Stanisław Czechowicz – dziennikarz, publicysta, starszy brat poety i dziennikarza Józefa Czechowicza.

Stanisław Czechowicz
Stanisław Czechowicz, autor nieznany, zbiory Muzeum Lubelskiego w Lublinie

Spis treści

[RozwińZwiń]

W konspiracjiBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Urodził się 18 kwietnia 1899 roku w Młynkach k. Końskowoli. W 1911 roku rozpoczął naukę w Męskim Gimnazjum Filologicznym im. Stefana Batorego w Lublinie, do którego uczęszczał przez dziewięć lat. Dwudziestego października 1912 roku wstąpił do tajnego harcerstwa, wciągnięty w prace konspiracyjne przez kolegę z wyższej klasy – Jana Arnsztajna. Przyrzeczenie harcerskie złożył 18 grudnia tegoż roku i otrzymał krzyż harcerski numer 923. W 1915 roku po wkroczeniu Beliniaków do Lublina, zaciągnął się do Legionów Polskich. Walczył w I Pułku Piechoty I Brygady Legionów, brał udział w kilkudziesięciu walkach, uczestniczył w kampanii wołyńskiej, przebywał przez kilka miesięcy w obozie jenieckim w Szczypiornie.

EdukacjaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Powróciwszy z frontu do Lublina, 31 maja 1920 roku złożył egzamin dojrzałości przed Komisją Egzaminacyjną powołaną przez Ministerstwo Wyznań i Oświecenia Publicznego. Komisja Egzaminacyjna, pod przewodnictwem Z. Arciszewicza, uznała Stanisława za przygotowanego do studiów wyższych.

W 1920 roku Czechowicz rozpoczął studia prawnicze na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jeszcze w tym samym roku przerwał studia i powtórnie zaciągnął się do wojska by walczyć podczas wojny polsko-bolszewickiej. Dostał się do niewoli w czasie bitwy pod Radzyminem, został internowany w obozie władykińskim. Kilkunastomiesięczny pobyt w obozie mocno nadszarpnął jego zdrowie.

ChorobaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Powróciwszy do kraju w kwietniu 1921 roku, Stanisław Czechowicz kontynuował studia prawnicze. Studiował do 1924 roku, kończąc dwa lata studiów. Wiosną 1924 roku Czechowicz rozpoczął pracę w redakcji „Kuriera”. Nauczał także w Żeńskiej Szkole Prywatnej Wacławy Arciszowej. Wkrótce zachorował na gruźlicę i w celach leczniczych wyjechał z Lublina. Do miasta powrócił kilka dni przed śmiercią. Zmarł 12 marca 1925 roku w wieku 26 lat. Został odznaczony Krzyżem Walecznych za długotrwałą walkę o niepodległość.

 

 

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Czechowicz J., Stanisław Czechowicz, [w:] Prywatne Męskie Gimnazjum im. Stefana Batorego (Szkoła Lubelska) w XXX-lecie. 1906–1936, Lublin 1936, oprac. Zygmunt Kukulski i in., s. 292–293.

Z kroniki żałobnej. Stanisław Czechowicz 1899–1925. Wspomnienie pośmiertne, „Przegląd Lubelsko-Kresowy” nr 7 (1925), s. 16.