Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Rybna 10 w Lublinie (nie istnieje)

Historia nieruchomości zlokalizowanej w Lublinie przy ulicy Rybnej 10.

 

Spis treści

[RozwińZwiń]

LokalizacjaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Dawny numer policyjny: brak
Numer hipoteczny: 602
Numer przed 1939: brak
Numer po 1944: brak
Numer obecny: nie istnieje

 

Rybna 10Rybna 10 na mapie Lublina z 1928 roku

 

Historia budynkuBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Właściciele
dane z dnia 10 I 1941 r. – Benjamin Kolberg, Łaja Kumcher (wyznanie mojżeszowe)

 

Lokatorzy według wyznania, płci i wieku (1941 rok)

 

Ogólna ilość mieszkańców Mężczyzn Kobiet

Dzieci do lat 6
włącznie

Dzieci od 7-18 lat
włącznie
Uwagi

Chrześcijan - 5

Żydów - 231

98 90 19 34  

 

 

Dodatkowe informacje

– Donos na policję na B. Kolberga, właściciela posesji Rybna 10, który samowolnie powiększał otwory okienne w swoim budynku (22 XI 1926)
– Prośba Borucha Kolberga o pozwolenie na powiększenie futryny okiennej w budynku Rybna 10 (14 XII 1926) i odmowa zgody (7 II 1927)
– Informacja do Zarządu Miejskiego, że w mieszkaniu Fish Mechel na Nowo Rybnej 2 stropy grożą zawaleniem (21 XI 1934)
– Raport inspekcji mieszkań Noworybna 2 zobowiązujący właściciela Banjamina Kolberga, syna Borucha do remontu stropów (14 XII 1934) i dwa ponaglenia do remontu z lat 1935 i 1936
– Zgoda na prowadzenie handlu opałem przez Blinę Bromberg pod warunkiem założenie oświetlenia elektrycznego w pomieszczeniu (24 X 1936)
– Raport inspekcji budynku z 19 XI 1936 z zaleceniem dla Benjamina Kolberga i Łaji Kunher by natychmiast przeprowadzić remont

 

Opis budynkuBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Karta realności z dnia 10 I 1941
[Inspekcja budowlana, sygn. 4729]


Powierzchnia posesji ogółem: 888 m2, w tym:
– zabudowana: 707 m2,
– podwórze: 181 m2
Numer hipoteczny: 602 (?)
Liczba mieszkań: 41
Liczba izb: 100

 

PiwniceBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Kamienica posiada jedną kondygnację piwnic.

 

Piwnice usytuowane są tylko pod wschodnią częścią budynku (pod wschodnim skrzydłem oraz wschodnimi partiami skrzydła północnego i południowego). Pomieszczenia występują w układzie analogicznym do układu parteru, pod skrzydłem wschodnim jest to więc układ dwutraktowy, trójdzielny, pod północnym i południowym – jednotraktowy, dwudzielny. Piwnice pod poszczególnymi skrzydłami oddzielone są potężnymi filarami. Zejście do nich znajduje się w skrzydle wschodnim i jest dostępne betonowymi schodami. W skrzydle wschodnim połączenie między traktem frontowym a tylnym posiadają tylko piwnice znajdujące się w dziale środkowym, z których przechodzi się do dalszych piwnic traktu, oraz do pomieszczeń znajdujących się w skrzydłach północnym i południowym.

 

Piwnice usytuowane w skrzydle północnym i południowym nie posiadają połączenia.

 

Wszystkie piwnice są sklepione kolebkowo i zostały podzielone ściankami na mniejsze pomieszczenia.

 

Kamienica wznosi się w miejscu dawnego kościoła oo. trynitarzy. W momencie wykupu terenu przez trynitarzy, zlikwidowano pierwotny podział na parcele. Z 1 poł. XVII wieku pochodzą murowane piwnice usytuowane od strony ul. Rybnej, na których pobudowano drewniane domy. Prawdopodobnie wejścia do wszystkich tych piwnic wiodły z wnętrza domów lub wprost z ul. Rybnej. Około połowy XVII wieku rozpoczęto stopniowe zastępowanie drewnianych budynków kamienicami.

 

Porównanie wymiarów nieistniejącego kościoła trynitarskiego z wymiarami kamienicy wskazuje na to, że zarys murów kościoła i kamienicy są niemal identyczne, za wyjątkiem kościelnej absydy. Obecne piwnice w dużej mierze stanowią pozostałości dawnych krypt trynitarskich, a być może nawet piwnic pochodzących z okresu przedtrynitarskiego. Można przypuszczać, że ogólne rozplanowanie piwnic należy datować na okres trynitarski (niezależnie od stopnia zaadaptowania starszych piwnic). Ściany dzielące piwnice pod skrzydłem wschodnim na dwa trakty mogą pochodzić z okresu trynitarskiego, zaś ściany dzielące je na trzy działy są późniejsze.

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Inspekcja Budowlana, sygn. 4729.

Kamienica przy ulicu Rybnej 10 / Noworybnej 4 w Lublinie tzw. Plac Pawęczkowskiego, Dokumentacja naukowo-historyczna opracowana zlecenie Zarządu Rewaloryzacji Zabytkowego Zespołu Miasta Lublina, opracowanie: Ewa Bortkiewicz, fotografie: Witold Rusin, Przemysław Maliszewski, Lublin 1985, syg. 396/I,II.