Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Mizrachii - struktura i funkcjonowanie Organizacji Syjonistów Ortodoksów w dwudziestoleciu międzywojennym w Lublinie

Mizrachii należała do Kongresu Syjonistycznego, podobnie jak Organizacja Ogólnych Syjonistów. Była formą pośrednią między świeckimi ugrupowaniami syjonistycznymi a partiami reprezentującymi Żydów religijnych, ortodoksyjnych. W Lublinie pierwsze struktury organizacji Mizrachii powstały w 1920 roku.

Spis treści

[RozwińZwiń]

Działalność partii Mizrachii w LublinieBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Działalność i wpływy partii w Lublinie były dość słabe, co przekładało się na rolę ugrupowania w życiu społecznym i politycznym wśród społeczeństwa żydowskiego. Wzmożenie działalności wiązało się z kampaniami wyborczymi do Parlamentu oraz do organów samorządowych i

Żydowskiej Gminy Wyznaniowej. Partia nie posiadała w Lublinie własnego tytułu prasowego, jedynie prenumerowano gazety syjonistyczne.


Przykładem aktywności partii może być zaplanowanie na dzień 30 kwietnia 1933 roku zjazdu organizacji młodzieżowej Tora Weawoda (Nauka i praca), o czym został poinformowany Starosta Lubelski w piśmie z dnia 26 kwietnia. Zaplanowano, że obrady odbędą się w lokalu przy ulicy Szewskiej 3, w których wezmą udział rabini Najfeld z Warszawy oraz Jungster z Palestyny. W sprawozdaniu wytworzonym przez władze państwowe zauważono, że zjazd zwołany został [...] w celu złożenia sprawozdania z dotychczasowej działalności organizacji na terenie województwa lubelskiego1.

Cele partii MizrachiiBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Można wyodrębnić kilka zasadniczych celów, do których realizacji dążyła partia Mizrachii. Nadrzędnym celem była konieczność utworzenia siedziby narodowej na terenie Palestyny. Do pozostałych należały:
 

  • rozwój kulturowo-narodowy, dokonujący się w zgodzie i poszanowaniu z religią i tradycją żydowską;
  • dążenie do przygotowania młodzieży do uprawiania ziemi;
  • faktyczne zagwarantowanie polskim Żydom praw ustanowionych konstytucją Rzeczypospolitej;
  • nadanie Żydom autonomii w ramach państwa polskiego, opierającej się o narodowo-wyznaniowe gminy żydowskie tworzące Związek Gmin Żydowskich Rzeczypospolitej Polskiej;
  • uznawanie języka hebrajskiego jako narodowego;
  • wprowadzenie oświaty mieszanej, mającej charakter świecko-religijny.

Czołowi działacze partii Mizrachii w LublinieBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

W Lublinie funkcjonował Komitet Lokalny partii, na którego czele stał organ kolegialny w postaci Zarządu, w skład którego, zgodnie z zachowaną dokumentacją2, weszły następujące osoby: Lejba Szper (Prezes-intendent ochrony żydowskiej), Lejfer Mrkotowski (I Wiceprezes-kupiec), Heszel Szpiro (Sekretarz-nauczyciel), Bencjan Kirsz (Skarbnik-zegarmistrz), Jankiel Kantor (członek Zarządu-kupiec), Majer Srebnik (członek Zarządu-przemysłowiec), Rubin Fefer (członek Zarządu-kupiec), Szyja Mirenberg (członek Zarządu-kupiec), Aron Glatsztajn (członek Zarządu-nauczyciel) oraz Abram Magier (członek Zarządu-kupiec)3. W 1932 roku w strukturach partii Mizrachii w Lublinie było około 150 osób. Członkowie ugrupowania odprowadzali miesięcznie na rzecz partii kwotę od 50 gr. do 2 zł. w zależności o sytuacji majątkowej.


Opracował Jakub Chmielewski
 

PrzypisyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

1 Archiwum Państwowe w Lublinie (APL), Urząd Wojewódzki Lubelski (UWL), Wydział Społeczno-Polityczny (WSP), sygn. 494.
2 Chodzi o stworzoną przez władze państwowe w 1932 roku monografię poszczególnych partii politycznych funkcjonujących w Lublinie. Monografia ma postać notatek władz państwowych zawierających podstawowe informacje o poszczególnych partiach. Monografia każdej partii ma nadaną odrębną sygnaturę i jest dostępna w Archiwum Państwowym w Lublinie.
3 Archiwum Państwowe w Lublinie (APL), Urząd Wojewódzki Lubelski (UWL), Wydział Społeczno-Polityczny (WSP), sygn. 466.
 

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Archiwum Państwowe w Lublinie (APL), Urząd Wojewódzki Lubelski (UWL), Wydział Społeczno-Polityczny (WSP), sygn. 164.
Archiwum Państwowe w Lublinie (APL), Urząd Wojewódzki Lubelski (UWL), Wydział Społeczno-Polityczny (WSP), sygn. 466.
Archiwum Państwowe w Lublinie (APL), Urząd Wojewódzki Lubelski (UWL), Wydział Społeczno-Polityczny (WSP), sygn. 494.

Zdjęcia

Historie mówione

Słowa kluczowe