Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ludowe wyobrażenia na Lubelszczyźnie

Spis treści

[RozwińZwiń]
 
Janina Babinicz-Witucka
 
Wiedza ludowa i wierzenia o księżycu czyli tradycyjny i współczesny lunaryzm


Wiedza ludowa, zwyczaje i legendy o księżycu, a przede wszystkim zadziwiające bogactwo wierzeń związanych z jedynym naturalnym satelitą ziemi, każą zwrócić baczniejszą uwagę na ten właśnie wycinek kultury duchowej.

Postępująca w ostatnich latach szybka zmiana warunków życia na wsi przynosi również zmiany w sferze tradycyjnej kultury duchowej. Ustępuje ona na rzecz wzorców przekazywanych przez szkolnictwo, środki masowego przekazu itp. Głębokie przeobrażenia powoduje także wkraczanie na wieś przemysłu. Trzeba więc w pośpiechu czynić wszystko, aby dla przyszłości zachować przeszłość. Niechże więc pośpiech będzie wytłumaczeniem dla ewentualnych braków, jakie czytelnik być może napotka w tej pracy.

Skromnie przedstawia się stan badań etnograficznych o księżycu z terenu Lubelszczyzny. Brak jest prac monotematycznych, natomiast sporo informacji znaleźć można w monografiach poszczególnych wsi. Bogatsze wiadomości na temat księżyca zamieszczają w swych pracach Oskar Kolberg i Kazimierz Moszyński. Są one tym cenniejsze, że podane w nich informacje dotyczą terenu całej Polski i Słowiańszczyzny. Swoiste znaczenie mają też prace E. Perczaka. Zajmuje się on w nich kalendarzem lunarnym Słowiańszczyzny, wpływem księżyca na zwyczaje rodzinne oraz wyobrażeniami lunarnymi w pozasłowiańskim folklorze literackim. Podobnego rodzaju jest praca J. Kuchty charakteryzująca podania i legendy o księżycu. Zainteresowanie wpływem księżyca na zjawiska zachodzące na ziemi wykazuje w ostatnich kilkudziesięciu latach naukowa literatura przyrodnicza. Tego rodzaju publikacjami posiłkowano się w części przedstawiającej racjonalność niektórych wierzeń ludowych o księżycu.
 

>>>  Czytaj cały artykułBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 Bezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści