Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Jan Jerzy Karge (1775–1837)

Lubelski pastor ewangelicki.

Spis treści

[RozwińZwiń]

PochodzenieBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Jan Karge z pochodzenia był Niemcem. Urodził się 20 grudnia 1775 roku we wsi Topper (Toporów koło Świebodzina), w Królestwie Pruskim. Był synem Bogumiła Gottlieba, rządcy dóbr Topper, i Doroty z domu Hepke.

EdukacjaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Edukację rozpoczął w domu, ucząc się wspólnie z synami dziedzica. Trwało to dosyć długo, ponieważ naukę w gimnazjum we Frankfurcie nad Odrą zaczął dopiero w kwietniu 1793 roku. Najwidoczniej był jednak dobrze przygotowany, skoro od razu trafił do klasy piątej. Kłopotów z nauką nie miał i już w kwietniu 1796 roku opuścił gimnazjum ze świadectwem dojrzałości.

W tym samym roku rozpoczął studia teologiczne i filozoficzne na uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą. Ukończył je trzy lata później, dzięki stypendium miejscowego Towarzystwa Naukowego. W czerwcu 1799 roku złożył pomyślnie egzamin przed konsystorzem. Następnie przez rok pracował jako guwerner u feldmarszałka pruskiego Fryderyka von Kalkreutha w Poznaniu.

KapłaństwoBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

Jan Karge został ordynowany 28 maja 1800 roku we Wschowej. Skierowano go do diecezji krotoszyńskiej, na terenie której mieszkało już wówczas bardzo dużo kolonistów niemieckich. Był wikariuszem parafii ewangelickiej w Koźminie. W 1803 roku został pastorem w pobliskiej Dobrzycy, gdzie spędził osiemnaście lat.

Dzięki znajomości języka polskiego został skierowany do pracy duszpasterskiej w Królestwie Polskim. Ponieważ wyraził zgodę na przeniesienie, we wrześniu 1821 roku został pastorem w Lublinie. Ewangelicy lubelscy byli z niego zadowoleni, ponieważ dobrze zarządzał parafią i gorliwie wypełniał obowiązki duszpasterskie. Od lutego 1832 roku uczył religii ewangelickiej w miejscowym gimnazjum1. Z powodu choroby, od końca 1836 roku lekcji nie prowadził.

Zmarł 7 marca 1837 roku w Lublinie. Pochowano go na cmentarzu przy kościele ewangelickim.

Z małżeństwa z Joanną Gebel miał syna Aleksandra Wilhelma2.

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

  • Raczek H., Gimnazjum lubelskie w okresie międzypowstaniowym (1833–1863), [w:] Szkoła czterech wieków. Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Lublinie, pod red. Leona Kruchy, Lublin 1992.
  • Stegner T., Polacy – ewangelicy w Królestwie Polskim 1815–1914, Gdańsk 1992.

PrzypisyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

  1. Wróć do odniesienia Henryk Raczek, Gimnazjum lubelskie w okresie międzypowstaniowym (1833–1863), [w:] Szkoła czterech wieków. Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Lublinie, pod red. Leona Kruchy, Lublin 1992, s. 98.
  2. Wróć do odniesienia Tomasz Stegner, Polacy – ewangelicy w Królestwie Polskim 1815–1914, Gdańsk 1992, s. 42.