Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

„Fijołek: Noworocznik Lubelski” (1845, 1846)

W latach 1845 i 1846 Zofia Ścisłowska wydała lubelskie noworoczniki „Fiołek: Noworocznik Lubelski”.

Winieta "Fijołka Noworocznika Lubelskiego na rok 1845"
Winieta "Fijołka Noworocznika Lubelskiego na rok 1845" (Autor: Ścisłowska, Zofia)

Spis treści

[RozwińZwiń]

Noworoczniki ŚcisłowskiejBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

W latach 1845 i 1846 Zofia Ścisłowska wydała lubelskie noworoczniki „Fiołek: Noworocznik Lubelski”. Charakter lubelski nadają „Fiołkowi” m. in. artykuły Ścisłowskiej o życiu i pismach Klonowica  i o lubelskim kościele Bernardynów.

Tak komentuje i opisuje to wydawnictwo Stanisław Fita:

Po roku 1830 zaczynają coraz częściej i gęściej pojawiać się tzw. roczniki, zbiory poezji, gawęd, powieści i artykułów, poświęconych literaturze i historii ojczystej, wydawane z okazji Nowego Roku, a stanowiące coś w rodzaju upominku świątecznego literatów i wydawców dla czytelników. (...) Wydawanie noworoczników staje się manierą wielu żądnych sławy wydawców i ludzi o wygórowanych ambicjach literackich. Wydawnictwa takie powstają nawet w ośrodkach prowincjonalnych. Lublin nie mógł pod tym względem pozostawać w tyle. Znalazła się tu pewna pani o ambicjach literackich, pisująca od czasu do czasu powiastki dla dzieci. Zofia Ścisłowska, która w r. 1845 wydała „Fiołek Noworoczny Lubelski”, literaturze i poezji poświęcony... Almanach pani Zofii ukazał się w Warszawie (wyszły dwa tomy), redagowany był jednak w Lublinie i zasilany przez miejscowe talenty. Zawartość obu tomów „Fiołka” nie różni go w zasadzie od innych rówieśników. Sporo miejsca zajmuje w nim poezja, choć nie najlepszego gatunku1.

LiteraturaBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

 Fita S., Z przeszłości lubelskich kalendarzy, [w:] „Kalendarz Lubelski" 1958.

PrzypisyBezpośredni odnośnik do tego akapituWróć do spisu treściWróć do spisu treści

  1. Wróć do odniesienia S. Fita, Z przeszłości lubelskich kalendarzy, „Kalendarz Lubelski” 1958,  s. 136.