Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Wystawa Wierzę w przeznaczenie do spożycia (23.05-15.06.2024)

Wystawa Wierzę w przeznaczenie do spożycia
Wystawa Wierzę w przeznaczenie do spożycia (Autor: Magiera, Alicja fot.)

Wernisaż: 23 maja 2024, godz. 19.00
Dom Słów, ul. Żmigród 1
wystawa dostępna do: 15 czerwca
wstęp wolny

Wystawa prezentowana jest w ramach festiwalu Miasto Poezji

Intermedialna wystawa Katarzyny Sienkiewicz, lubelskiej Białorusinki rodem z Podlasia, oscylująca na granicy malarstwa, poezji, tkaniny i mappingu. Projekt bazuje na fotografiach z domowego archiwum artystki i zasadach zaczerpniętych z symboliki białoruskiej kultury.

Wystawa opatrzona najkrótszym wierszem, który pokazuje pewien sposób myślenia. Trzeźwy, żartobliwy, cyniczny, konkretny, dosadny poetycki język Katarzyny Sienkiewicz  jest  propozycją absolutu – antidotum na trudne czasy, mniej lub bardziej skutecznym. Zależnie lub nie od wojen toczących się na zewnątrz i wewnątrz, każdy z nas ma dostęp do zaznania prywatnej goryczy. Mroczne słowa opatrzone są powagą poprzednich pokoleń Sienkiewiczów, spoglądających z teł obrazów a także wesołymi, ludowymi wstawkami, przedzierającymi się tu i ówdzie jako znaki specjalne z fontu utkanego specjalnie na okoliczności intermedialnych eksperymentów. Wiersze podpowiadają same, jak po nich podążać wzrokiem, mimo trójkolumnowego rozstrzelenia słów podług prawideł białoruskiej  kultury  na: lewe – negatywne – żeńskie,  święte – centralne – urodzajne i prawe – męskie – pozytywne, dzięki zastosowanej technice mappingu.

Katarzyna Sienkiewicz (ur. 1991) – malarka i poetka, polska Białorusinka rodem z Podlasia. Autorka dwóch tomików poezji: “Dacka ruzy” (2011) i “Harbata z niezabudak” (2014). Tworzy na pograniczu tkaniny, malarstwa, poezji i fotografii. Interesuje ją sedno białoruskości, zawarte w ornamentach, słowach, symbolach, rodzinnych archiwach. Absolwentka malarstwa na UMCS w Lublinie (2016), a przedtem tkaniny artystycznej w supraskim plastyku. Uczestniczka wystaw zbiorowych w kraju i za granicą.

Zdjęcia

Kategorie

Słowa kluczowe