Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Spotkanie autorskie z Ireneuszem Kaczmarczykiem (20.06.2024)

Ireneusz Kaczmarczyk
Ireneusz Kaczmarczyk (Autor: Kuhn, Karolina fot.)

Zapraszamy na spotkanie z poetą Ireneuszem Kaczmarczykiem.

Spotkanie powiązane jest z wystawą ilustracji Joanny Wiszniewskiej-Domańskiej na której prezentowane będą również prace które powstały z inspiracji wierszami Ireneusza Kaczmarczyka.

Termin: 20.06.2024 (czwartek), godz. 18:00
Miejsce: Dom Słów ul. Królewska 17/ Żmigród 1
Spotkanie poprowadzi Marek Danielkiewicz

 

Człowiek świadomy swojej skończoności, cierpienia, znaczenia wolności, doświadcza również samotności. W takiej właśnie kruchości, na granicy życia i nie-życia, kiedy zamyka się horyzont i kończy znany świat, może jednak rozpoznawać znaczenie swojego istnienia.

W granicznych sytuacjach słyszymy w sobie odpowiedzi na najważniejsze egzystencjalne pytania. Dochodzą z miejsc, które były wcześniej poza uwagą, poza świadomością. Często w pustce, poczuciu zagrożenia czekają najpierw na jakiś znak, który nada kształt mglistym przeczuciom, rozświetli horyzont, wskaże kierunek.

W takim „przejściu” potrzebujemy wskazówek, aby się nie zagubić w obliczu tego co groźne i niepojęte. Potrzebujemy symboli, które pomagają rozumieć samych siebie, odzyskiwać duchowe bezpieczeństwo, wiarę w ludzi. Potrzebujemy kontaktu.

Sztuka od zawsze pomagała człowiekowi stojącemu w obliczu trosk ostatecznych odkrywać znaczenie istnienia. W ten sposób ratuje świat, bo to znaczenie nadaje walce o przetrwanie głębszy sens. Dziś po raz kolejny w historii ludzkości jesteśmy tego świadkami.

„Pomiędzy słowem a obrazem” można usłyszeć coś, co może koić nasz egzystencjalny niepokój. Sztuka pomaga człowiekowi odradzać się w swoim własnym sensie.

Ireneusz Kaczmarczyk

 

Znam wielu poetów. I tylko jednego psychoterapeutę. Który też jest poetą. W wierszach Ireneusza Kaczmarczyka toczy się rozmowa, z sobą, z Innym, ze światem. Wszyscy są tu po przejściach, jednostka i zbiorowość. Ta dialogiczność to też rodzaj tytułowego przejścia w innym znaczeniu, w znaczeniu prześwitu, łącznika, dającego choćby niewielką szansę na zachowanie człowieczeństwa w rzeczywistości, która jaka jest każdy, (nie) każdy widzi.

Bohdan Zadura tomiku Przejścia

Wiersze Kaczmarczyka łączą – bezpretensjonalnie i prosto! – zmysł socjologicznej obserwacji, wielką i bezcenną dzisiaj kulturę uczuć, dyskretne duchowe doświadczenie najlepszej próby. Warsztat poety rozwija się z tomu na tom. Słyszy się jego własną melodię zdania, składnia osiąga równowagę między logicznością a wieloznacznością – są to zalety tym cenniejsze, że rzadko spotykane. Dzięki tym warsztatowym zaletom gorycz jego wierszy, gorycz pełna męstwa, nie ma nic z epatowania, jest psychologicznie i poetycko wiarygodna.

Piotr Matywiecki

Ireneusz Kaczmarczyk ur. 1960 – poeta i psychoterapeuta. Opublikował zbiory wierszy Przystanki (1986), Prosto w życie (1993), Najbliżej do światła (1995), Dwa światy (1996), Cisza stroiła się sama (1999), Słowa przychodzą później (2004), Instrukcje przemijania (2010) Przejścia (2020), Echo serca (2023). Doktor socjologii, wykładowca, redaktor, publicysta i krytyk. Mieszka w Warszawie.

W roku 2019 brał udział w Międzynarodowym Festiwalu Literackim festiwalu „Czas poetów”.

Marek Danielkiewicz  ur. 1958 w Lubartowie. Poeta, recenzent teatralny i literacki, felietonista. Debiutował tomem wierszy Nie ma miej­sca dla przyjezdnych (1987). Ponadto opublikował: Osobne ocalenie (1990), Pochwała domu (1993), Powrót do Pustej Doliny (1995), Namiętności. Notatnik teatralny i literac­ki (2000), Droga do Kozłówki (2001), Chłopak z prowincji (2004), Emil z ulicy Lubelskiej (2009), Budapeszt tylko dla dorosłych (2015). Od 1989 roku związany z „Akcentem”.