Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Sejsmografie nienazwanej teraźniejszości. Rozmowa on-line

Sejsmografie nienazwanej teraźniejszości. Rozmowa on-line

Ktoś, kto żyje obecnie, doświadcza najbardziej wyraziście i dojmująco codziennej niewiedzy co do tego, gdzie stawia stopę.
Teren jest sypki, linie się podwajają, materiały się prują, perspektywy chwieją.
Można wówczas odczuć z większą oczywistością, że znajdujemy się w "nienazwanej teraźniejszości".

Roberto Calasso, Nienazwana teraźniejszość

Seminarium poświęcone rozmowie dwóch książek – Nienazwanej teraźniejszości Roberto Calasso i Sejsmografii, które są odpowiedzią polskich humanistów na tom włoskiego eseisty.

Rozmowa Sejsmografii z Nienazwaną teraźniejszością to rozmowa o naszej współczesności, o jej grozie, trywialności i głębi, o tym, co w niej nam umyka i co trzyma nas mocno za kark, a my prawie nie czujemy już tego uścisku.  I jest to też rozmowa o ruchu żywej myśli sprzymierzonej z ruchem piórem, o sile poznającej wyobraźni, o jej otwartym horyzoncie. Seminarium Sejsmografie nienazwanej teraźniejszości to jeszcze jedna odsłona tej rozmowy.  

Paweł Próchniak

W rozmowie udział wzięli: Dariusz Czaja, Francesca Fornari, Paweł Próchniak, Elena Sbrojavacca.

Tłumaczenie: Francesca Fratangelo.

Rozmowa odbyła się 22 kwietnia 2021 roku.

 

Dariusz Czaja – antropolog kultury, eseista, krytyk muzyczny, podróżnik. Profesor w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Redaktor kwartalnika antropologicznego „Konteksty” (Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk). Ostatnio opublikował książki Gramatyka bieli. Antropologia doświadczeń granicznych (Pasaże, Kraków 2018) i Cena sztuki. Tezy o zaczarowaniu (Pasaże, Kraków 2020).

Francesca Fornari – literaturoznawczyni, tłumaczka poezji. Profesor języka polskiego i literatury polskiej na Università Ca' Foscari w Wenecji (Dipartimento di Studi Linguistici e Culturali Comparati). Autorka monografii Architettura dell'immaginazione. La poesia di Józef Czechowicz oraz licznych prac poświęconych polskiej poezji XX wieku i genetyce rękopisów poetyckich. Przełożyła na włoski wiersze Józefa Czechowicza, Julii Hartwig, Ryszarda Krynickiego i Zbigniewa Herberta.

Paweł Próchniak – literaturoznawca, antropolog literatury, krytyk literacki. Profesor na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Redaktor kwartalnika antropologicznego „Konteksty” (Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk). Przewodniczący jury Nagrody Literackiej Nike. Autor dziewięciu książek poświęconych literaturze polskiej. Ostatnio opublikował Promieniowanie tła (szkice o wierszach i czytaniu) (Czarne, Wołowiec 2020).

Elena Sbrojavacca – badaczka literatury włoskiej związana z Università Ca' Foscari w Wenecji (Dipartimento di Studi Umanistici). W polu jej zainteresowań sytuuje się literatura nowoczesna oraz teoria krytyki literackiej. Redaktorka czasopisma „Archivio d’Annunzio”. Edytorka utworów teatralnych Pirandella. Autorka monografii Letteratura assoluta. Le opere e il pensiero di Roberto Calasso (Feltrinelli, Milano 2021).

Francesca Fratangelo – badaczka literatury polskiej, doktorantka na Università degli studi di Bergamo. Studiowała filologię polską i rosyjską w Padwie i Wenecji. Zajmowała się poezją Leśmiana i przełożyła na włoski wybrane wiersze poety. Obecnie prowadzi badania nad dialektyką ról czytelniczych w powieściach Korczaka.

 

Sejsmografie. Przypisy do Nienazwanej teraźniejszości, pod redakcją Dariusza Czaji, na włoski przełożyła Zuzanna Krasnopolska, Wydawnictwo Pasaże, Kraków 2020.

Tom, który oddajemy do rąk czytelników, jest dziełem zbiorowym; to teksty grupy przyjaciół, którzy postanowili okazjonalnie się skrzyknąć i usiąść wspólnie przy ogniu rozpalonym przez Roberto Calasso. Chcielibyśmy, by nasza książka była podziękowaniem nie tylko za Nienazwaną teraźniejszość, ale także za wcześniejsze jego teksty, za tę porywającą rozmachem i intrygującą poznawczo twórczość, której wielu z nas czuje się dłużnikami.

Dariusz Czaja

 

Nienazwana teraźniejszość Roberto Calasso to wyjątkowo istotny głos w debacie nad kondycją współczesnego człowieka i świata. Zredagowany przez Dariusza Czaję tom jest jedyną w swoim rodzaju próbą zadośćuczynienia temu przekonaniu. Z wielu powodów próba ta jest niezwykle udana: teksty wnikliwe i dociekliwe, chwilami przewrotne i prowokacyjne, pełne intelektualnej pasji współtworzących ją autorów. Choć książka stanowi dogłębną analizę i interpretację eseju włoskiego autora, nie jest to jednak tylko – ani przede wszystkim – tekst o tekście. Sejsmografie określiłbym raczej jako autonomiczną, wielogłosową próbę wniknięcia w aporetyczną materię otaczającej nas późnej nowoczesności.

Piotr Augustyniak

 

Organizatorzy:

Dipartimento di Studi Linguistici e Culturali Comparati Università Ca' Foscari / prof.ssa Francesca Fornari

Pracownia Antropologii Słowa / Ośrodek "Brama Grodzka - Teatr NN"

Wydawnictwo Pasaże

 

Informacja o wydarzeniu na stronie Pracowni Antropologii Słowa