Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Festiwal Miasto Poezji (25.5.2009-29.5.2009)

II edycja Festiwalu Miasto Poezji

Siłą II edycji Festiwalu było otwarcie się na zupełnie nowe przestrzenie. Chodziło tu zarówno o tzw. przestrzeń publiczną, przez którą w ciągu każdego dnia przepływają tysiące ludzi (świątynie, ulice, place, przystanki autobusowe, środki lokomocji, biblioteki, kawiarnie, dworzec PKP, szkoły, szpitale, domy opieki społecznej, centra handlowe, hipermarkety, wnętrze trolejbusu), ale też o przestrzeń prywatną (mieszkania).

Festiwal rozpoczęła uroczystość przyznania nagrody Kamień Julii Hartwig, wybitnej poetce związanej Lublinem. Laureatka nie mogła odebrać nagrody osobiście, zapowiadając, że przyjedzie do Lublina jesienią. W czasie uroczystości laudację wygłosił Paweł Próchniak, a poetka zwróciła się do zebranych telefonicznie.

W roku 2009 wydarzenia artystyczne organizowane przez Ośrodek odbywały się przede wszystkim w przestrzeni miejskiej. Podobnie jak rok temu były to świątynie, ulice, place, przystanki autobusowe, a dodatkowo w tym roku – szpitale i domy opieki społecznej (Poezjoterapia). Były też specjalnie oznaczone Przystanki Poezji. Codziennie podczas trwania Festiwalu, na przystankach linii 150, między 11:00 a 17:00 zatrzymywał się specjalnie oznakowany Trolejbus Poezji.

Po raz kolejny odbyło się „tatuowanie” chodników i placów wierszami. Tak jak w poprzedniej edycji Festiwalu, tak i w tym roku, każdego dnia w wybranych lubelskich szkołach uczniowie mieli okazję wysłuchać Świadectw – opowieści zaproszonych gości na temat roli poezji w naszym życiu.

W Mieście Poezji było dużo działań teatralnych i parateatralnych. Teatralizacja zdarzeń wyrażała się m.in. pojawieniem się w przestrzeni miasta szeregu zaskakujących obiektów, które tworzyły scenografię do Miasta Poezji. Wymieńmy kilka z nich: szafa, stół, walizki, radio, przenośna drukarnia, szafa grająca, trolejbus. Obecność tych przedmiotów-obiektów podkreślała charakter zdarzeń dziejących się na pograniczu teatru ulicznego, happeningu, sztuk wizualnych.

Na placu Litewskim codziennie był rozstawiony stół, przy którym młodzi poeci prezentowali swoje wiersze. Dzięki objazdowej Szafie Poezji i Radiu Poezji codziennie był prezentowany spektakl audiowizualny oraz można było posłuchać wierszy. Znakiem rozpoznawczym zdarzeń festiwalowych były też specjalnie przygotowane walizki, z których dystrybuowane były tomiki poezji, pocztówki Poczty Poezji, materiały promocyjne. Było również można zobaczyć maszynę drukarską – „bostonkę” z 1903 r. z szablonami liter i wierszy, na której każdego dnia były drukowane unikatowe w formie wiersze (każdego dnia inny wiersz!).

Gośćmi Festiwalu Miasto Poezji 2009 byli m. in: Kamil Brewiński, Michał Chudzicki, Zbigniew Dmitroca, Andrzej Jesz Jahołowski, Grzegorz Jędrek, Jaś Kapela, Dawid Koteja, Błażej Kozicki, Piotr Kupczak, Paweł Laufer, Piotr Macierzyński, Marcin Makowski, Rafał Mieczysłavsky, Piotr Mitzner, Sławomir Oleksiejuk, Kuba Przybyłowski, Rafał Rutkowski, Piotr Rządkowski, Andrzej Samborski, Maciej Samolej, Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki, Kuba Węgrzyn, ks. Alfred Wierzbicki i inni.

Trolejbus PoezjiBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Sama forma Festiwalu, sposób ułożenia programu i jego znak rozpoznawczy odwołuje się do organicznie wrośniętego w przestrzeń miasta widoku jadącego jego ulicami trolejbusu. Większość osób kojarzy sobie nasze miasto właśnie z trolejbusem. Kilkudniowy program Festiwalu jest ułożony tak jakby to był rozkład jazdy na jednej z tras linii trolejbusowej. Na trasie tej linii – programu – był oczywiście pierwszy i ostatni przystanek (początek i koniec Festiwalu) a między nimi dziesiątki innych „przystanków poezji”, którymi będą konkretne wydarzenia Festiwalowe. Jeden z trolejbusów – specjalnie oznakowany, będzie towarzyszył Festiwalowi jako specjalny i bardzo charakterystyczny obiekt. Tak więc zobaczymy go w czasie trwania Festiwalu na kilku przystankach MPK zamienionych na trzy-cztery godziny w Przystanki Poezji. Przestrzeń trolejbusu będzie wtedy również częścią tego Przystanku.

Mieszkania Miasta PoezjiBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Otwarcie się na przestrzeń prywatną i wkomponowanie jej w Festiwal pozwala na jego współtworzenie przez każdego zainteresowanego tym mieszkańca miasta. Tak więc duża część zdarzeń festiwalowych odbyła się w prywatnych mieszkaniach. Włączenie przestrzeni prywatnej w ramy Festiwalu powoduje, że powstaje jakościowo zupełnie nowy model zdarzenia kulturalnego. W tym modelu Festiwalu jego współtwórcami i animatorami stają się również ci, którzy udostępniają swoje mieszkanie. W czasie spotkań ich uczestnicy czytali swoje ulubione wiersze, opowiadali o swojej fascynacji poezją czy też konkretnym poetą. W niektórych z tych spotkań wzięli udział zaproszeni poeci.

Społeczny wymiar Festiwalu Miasto PoezjiBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Bardzo istotnym rysem Miasta Poezji jest cały szereg działań społecznych dziejących się w szczególnych miejscach, takich jak szpitale i domy opieki społecznej. Odbywają się również spotkania w szkołach poświęcone temu dlaczego poezja wciąż jest ważna w naszym życiu. W tym roku, podobnie jak podczas I edycji Festiwalu, były to prywatne świadectwa osób zaproszonych do wzięcia udziału w takich spotkaniach.

Miasto Poezji – komunikacjaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

W przypadku każdego miasta bardzo ważnym elementem spajającym je w całość jest szeroko rozumiana komunikacja. Chodzi tu zarówno o ulice, chodniki, samochody jak też o pocztę, radio, telewizję, gazety, internet. Jednym słowem miasto żyje w gąszczu różnego rodzaju sieci. Podobnie jest z Miastem Poezji – dlatego wiele działań i obiektów związanych z Miastem Poezji odnosi się do szeroko rozumianej komunikacji.

Poczta Miasta poezjiBezpośredni odnośnik do tego akapitu

W ramach Festiwalu działała Poczta Miasta Poezji. Przez cały czas trwania Festiwalu grupa Posłańców Miasta Poezji rozdawała mieszkańcom miasta zaproszenia do wzięcia udziału w Festiwalu oraz tysiące wierszy w formie listów lub kart pocztowych. Działały „urzędy” pocztowe Miasta Poezji, w których można było podstemplować otrzymany list lub kartkę pocztową specjalnym, okolicznościowym stemplem. Można było przez ten „Urząd pocztowy” wysłać swoje wiersze do „Miasta Poezji”.

Ślady Miasta PoezjiBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Artyści tworzyli instalacje-obiekty poświęcone konkretnym wierszom i poetom. Ożywiały one na czas trwania Festiwalu przestrzeń miasta – jego place, podwórka, ulice, galerie. Były śladami tego, że Miasto Poezji żyje. Ważną rolę pełniły papierowe ślady poezji (m. in. vlepki). Na chodnikach i placach Lublina były naklejane różnej wielkości kartki komponowane jako „książki artystyczne”. Były to „książki” ulegające po jakimś czasie zniszczeniu (pogoda, zadeptywanie, sprzątanie).

„Podróże między wierszami” – spotkania z poetami w przestrzeni LublinaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Każde spotkanie z poetą i jego wierszami miało podobną formę. Miejscem tego spotkania była specjalnie wybrana i zakomponowana przestrzeń miasta. „Podróż między wierszami” była przechodzeniem razem z poetą między wierszami wypisanymi, (wyklejonymi) na chodniku, placu, ulicy czy też na ścianie budynku. Powstał w ten sposób rodzaj książki artystycznej, do której „wnętrza” wchodzili wraz z autorem wierszy jego uczestnicy. Oczywiście poeta każdy z wierszy komentował. On też dokonał wyboru wierszy.

Miniatura poetycka dla Lublina (fraszka, epigramat, haiku)Bezpośredni odnośnik do tego akapitu

W ramach Festiwalu proponowaliśmy mieszkańcom Lublina wzięcie udziału w projekcie „Miniatury poetyckie dla Lublina”. Wystarczyło napisać miniaturę poetycką odnoszącą się do naszego miasta. Chcieliśmy, aby używając tej krótkiej formy poetyckiej, mieszkańcy Lublina zawarli w niej swoją refleksję nad przestrzenią miasta czy też utrwalili w niej osobliwe chwile. Lubelskie miniatury poetyckie były prezentowane w przestrzeni miasta np. w witrynach sklepowych, ale też w miejscach, z którymi są związane. W internecie powstał przewodnik po miejscach odnoszących się do konkretnych miniatur.

PoezjoterapiaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Bardzo istotnym rysem Miasta Poezji był cały szereg działań społecznych dziejących się w miejscach, których mieszkańcy nie mają na co dzień możliwości czynnego uczestnictwa w życiu kulturalnym. Są to przede wszystkim szpitale i Domy Opieki Społecznej.

Tatuowanie MiastaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Tradycją Festiwalu Miasto Poezji jest wkomponowywanie utworów poetyckich w przestrzeń miasta. Jedną z form takiego działania jest malowanie murali i wierszy na chodnikach. Artyści tworzą również instalacje  obiekty poświęcone konkretnym wierszom i poetom. Przez okres trwania Festiwalu przestrzeń miasta – jego place, podwórka, ulice, galerie staną się dowodem na to, że Miasto Poezji żyje.

ŚwiadectwaBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Tak jak w poprzedniej edycji Festiwalu, tak i w tym roku Poezja zagości w lubelskich szkołach. Każdego dnia w wybranych placówkach uczniowie będą mieli okazję wysłuchać Świadectw. Świadectwa to liryczne wyznania zaproszonych gości o tym, dlaczego Poezja jest ważna w naszym życiu.

Obiekty Miasta PoezjiBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Cechą charakterystyczną Festiwalu jest to, że przez wejście w przestrzeń miasta, musi opowiadać poezję jego językiem. Językiem tym w dużej mierze, obok wierszy, stają się rozmaite przedmioty, obiekty miasta. To właśnie za ich pośrednictwem mieszkańcy nawiązują kontakt zarówno z poezją jak i miastem. W tym roku takimi obiektami są:

Stół PoezjiBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Składany z kilku elementów, obsługiwany przez kilku poetów jednocześnie, pojawia się w różnych miejscach Lublina. Stół. Z pewnością niezwyczajny stół! Przy Stole Poezji będziemy zaś mogli obcować z:

Walizki

Specjalnie przygotowane walizki, z których dystrybuowane są tomiki poezji, pocztówki Poczty Poezji, materiały promocyjne.

Przenośna drukarnia

Maszyna drukarska „Bostonka” - z 1903 r. z szablonami liter i wierszy, na której to każdego dnia są drukowane unikatowe w formie wiersze (każdego dnia inny wiersz!)

Krzesła

W różnych miejscach miasta będzie można natknąć się na specjalnie przygotowane Krzesło, na którym są prezentowane wybrane wiersze. Krzesła również zmieniają swoje lokalizacje, tak jak inne obiekty Miasta Poezji.

Radio Miasta Poezji

Poezję możemy nie tylko czytać. Podczas trwania Festiwalu poezja brzmi w przestrzeni miasta dzięki Radiu Poezji.

Szafa Miasta Poezji

Codziennie w specjalnie do tego zaprojektowanym obiekcie prezentowany jest „Teatr Poezji”; spektakl audio-wizualny.

Wręczenie nagrody „Kamień”Bezpośredni odnośnik do tego akapitu

Oficjalne otwarcie Festiwalu „Lublin. Miasto Poezji”

Nagroda przyznawana jest za wybitny dorobek poetycki. W swej nazwie nawiązuje do tytułu debiutanckiego tomu Józefa Czechowicza, który ukazał się drukiem w 1927 r. w Lublinie. W tym roku nagrodą „Kamień” została uhonorowana Julia Hartwig za całokształt twórczości poetyckiej. Poetka spędziła w naszym mieście lata swojej młodości. Lublin w moim życiu to punkt centralny, z niego promieniują moje drogi w różne miejsca świata. Dzięki Ośrodkowi „Brama Grodzka” mogłam odwiedzić miejsca, w których mieszkała moja rodzina, przyjaciele szkolnych czasów. Ile razy myślę o Lublinie widzę Zamek, Bramę Grodzką, Kościół Dominikanów– mówiła podczas rozmowy telefonicznej laureatka. Julia Hartwig z powodu choroby nie mogła przyjechać osobiście do Lublina. 

Uroczystość nadania Julii Hartwig tytułu Honorowego Obywatela Miasta Lublina odbyła się 26 października 2009 roku w Lublinie.

Wybrane relacje festiwaloweBezpośredni odnośnik do tego akapitu

Happening na Placu Litewskim

Uczniowie z II LO im. J.H. Zamoyskiego przygotowali w centrum miasta hapenning poświęcony poezji. Pomysł zorganizowania Majówki Filareckiej powstał w naszych głowach przy okazji organizowanego w Lublinie Miasta Poezji, a był niewątpliwie wyrazem wspólnej potrzeby przeżywania i romantyzowania. 25 maja wymaszerowaliśmy ze Szkoły- 2 Liceum Ogólnokształcącego im. Hetmana Jana Zamoyskiego - barwnym, rozśpiewanym korowodem, prosto na Plac Litewski! Tam rozłożyliśmy koce, wyjęliśmy wiklinowe kosze i rozpoczęliśmy ucztowanie! Przechodniów i widzów częstowaliśmy mlekiem (bo to przecież mleko pili Filareci na swoich sławnych majówkach, prawda?), a sami oddaliśmy się romantycznej idei wzniosłych uczuć, poezji i koronkowych sukienek. W międzyczasie nasi uczniowie prezentowali znane i wciąż chętnie czytane utwory wieszcza narodowego, Adama Mickiewicza, jak np. Romantyczność. Nie zabrakło Ody do Młodości wykrzyczanej przez tubę z drabiny, obłąkanej Karusi, “zbrodni niesłychanej” , pogrążających fal morskich oraz piosenki Kultu pt. Baranek - odśpiewanej, odegranej i odtańczonej!

Joanna Kamińska

Mieszkanie poezji, KOZA Rafał Koziński, ul. Złota 5/21, O Złotej dla Złotej

Współtwórcami i animatorami Festiwalu są Ci mieszkańcy, którzy udostępniają swoje mieszkania i kreują w nich „poetyckie wydarzenia”. W czasie spotkań uczestnicy będą czytać ulubione wiersze, opowiadać o swojej fascynacji poezją czy też konkretnym poetą. W niektórych spotkaniach wezmą udział zaproszeni goście.

Galeria STOP! Ośrodek „Rozdroża”, Krakowskie Przedmieście 39,

otwarcie wystawy "Poemat o mieście Lublinie"

Adama Brzezowskiego (Lublin) i Michała Chudzickiego (Kraków)

Trudno wyobrazić sobie lubelskie miasto poezji bez wersów Czechowicza. Jednak w tym roku linijki tekstu popchnięto o krok dalej, tworząc dwa obrazy. Adam Brzezowski (Lublin) i Michał Chudzicki (Kraków) zmierzyli się z „Poematem o mieście Lublinie” Józefa Czechowicza.

„Na wieży furgotał blaszany kogucik”, te słowa przez dokładnie 72 dni towarzyszyły im przy sztalugach. Powstałe obrazy okazały się zupełnie od siebie odmienne. Jednak realistyczna wizja Adama i bliższa abstrakcyjnej interpretacja Michała idealnie współgrają ze sobą.

Prace można zobaczyć w galerii STOP! na ulicy Krakowskie przedmieście 39. Wernisaż został otwarty 26 mają 2009 roku o 18. To wtedy pierwsi przechodnie mogli zajrzeć do środku i przyjrzeć się pracom. Ekspozycja będzie otwarta jedynie przez 72 godziny, dlatego czym prędzej powinniśmy biec na autobus w stronę centrum miasta. Wszystko w ramach festiwalu Lublin. Miasto Poezji.

Krzysztof Ożóg

POETRY JAM SESSION

prowadzenie: Kuba Węgrzyn, Kabaret Cafe, Brama Grodzka 27 maja, GODZ.21.00.
Zapraszam na kolejny JAM POETYCKI, czyli przegląd lubelskiej sceny młodych Poetów. Tym razem zaprezentowana będzie twórczość osób takich jak:

Teksty:

Kami Brewiński, Marcin Czyż, Rafał Rutkowski, Krwawy Grześ, Agnieszka Niezgoda, Pepa Blum, Błażej Kozicki, Wojciech BE.

Wykonanie:
Marcin Szulej, Elżbieta Kluska, Alicja Szałkowska, Małgorzata Suchta, Karol Grabiec, Grzegorz Jędrek, Małgorzata Baran, Małgorzata Stróżek, Olga Zieleniewska, Edward Gorzkowicz.

Muzyka:
Błażej Gębura (saksofon), Sławomir Niemiec (skrzypce), Jarosław Jurkiewicz (gitara).

Gościnnie:
ANONIM (psycho rap)
Maciej Samolej (bard)

Festiwal Miasto Poezji

Zdjęcia

Wideo

Inne materiały

Kategorie

Słowa kluczowe