Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Majdanek. Codziennie. Działania sąsiedzkie. Cykl spotkań

Majdanek. Codziennie. Działania sąsiedzkie. Cykl spotkań
Wilhelm Sasnal, Bez tytułu, olej na płótnie, 160 x 220 cm, 2016, nr inw. MPOLIN-M1041, z kolekcji Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN

Projekt społeczny dotyczący doświadczenia zamieszkiwania w pobliżu byłego obozu koncentracyjnego na Majdanku.

Czym jest dla ciebie Majdanek na co dzień? Muzeum? Cmentarzem? Dzielnicą Lublina? A może miejscem zamieszkania? Kiedy mijasz pomnik, widzisz świadectwo Zagłady? Czy po prostu jest to element okolicy związanej z pracą lub nauką?

Zapraszam do udziału w projekcie, w którym zastanowimy się wspólnie nad wpływem byłego obozu koncentracyjnego na jego najbliższe sąsiedztwo. To trudne dziedzictwo jest częścią zwykłej dzielnicy. Z jednej strony druty kolczaste, baraki i pomnik przypominają o historii tego miejsca. Z drugiej – tuż obok zaczyna się osiedle, ludzie mają domy, uprawiają ogródki i wyprowadzają psy na spacer.

Czy widok byłego obozu może się opatrzyć? Czy przeciwnie – co i rusz przypomina o zgrozie wojny i Zagłady? Czy wokół takiego sąsiedztwa można budować poczucie wspólnoty i przynależności? Czy można połączyć upamiętnianie ze zwykłą sąsiedzką codziennością? I co możemy zrobić razem, żeby opowiedzieć o tej wspólnej przestrzeni oraz o tożsamości w kontekście historii obozu? Czy będzie to dźwiękowy zapis, instalacja z roślin, wystawa wykorzystująca archiwalne zdjęcia, a może blog lub jeszcze inna forma? I co chcemy powiedzieć za jej pośrednictwem?

Cykl spotkań w Ośrodku "Brama Grodzka - Teatr NN" i Muzeum na Majdanku.

I spotkanie: 4 kwietnia 2024 roku,  godz. 18:00

Ośrodek "Brama Grodzka - Teatr NN", ul. Grodzka 21

Zgłoszenia: Anna Augustowska - [email protected] 

Projekt "Ziemia niczyja – między byciem a pamięcią o Zagładzie"

Jestem studentką II roku studiów magisterskich na kierunku sztuki społeczne w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Pracuję nad koncepcją projektu dyplomowego, w którym zajmuję się doświadczeniem zamieszkiwania w pobliżu byłego obozu koncentracyjnego na Majdanku.  

poszukuję osób chętnych do udziału w projekcie społecznym dotyczącym doświadczenia zamieszkiwania w pobliżu byłego obozu koncentracyjnego na Majdanku.

Jestem studentką II roku studiów magisterskich na kierunku sztuki społeczne w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Pracuję nad koncepcją projektu dyplomowego, który chciałabym zrealizować w przestrzeni Muzeum na Majdanku we współpracy z Ośrodkiem Brama Grodzka – Teatr NN.

Byłam uczennicą Szkoły Podstawowej nr 32 im. Pamięci Majdanka. Pamiętam, jak ówczesna dyrektorka zwracała nam uwagę, kiedy mówiliśmy, że mieszkamy „na Majdanku”. Każde dziecko, które zostało przyłapane przez nią na takiej gafie, dostawało pouczenie w formie pytania: „Czy ty mieszkasz w baraku?!”. Obóz na Majdanku to trudny spadek, a jego muzeum to kłopotliwe sąsiedztwo. Jak się do niego odnosić? Czy możliwe jest pogodzenie żywej pamięci o strasznej historii tego miejsca z poczuciem sąsiedztwa i przynależności? Dorastałam w tej okolicy. W latach dziewięćdziesiątych organizowaliśmy wyścigi rowerowe, które zaczynały się pod Mauzoleum, a kończyły przy Pomniku-Bramie, służącym nam także jako obiekt do wspinania i punkt obserwacyjny.

Jeśli masz podobne wspomnienia, jeśli Majdanek to twoje sąsiedztwo, zarazem bliska okolica i trudna historia, jeśli czujesz, że to trudne sąsiedztwo w jakiś sposób na ciebie oddziałuje – zapraszam do udziału w projekcie Ziemia niczyja – między byciem a pamięcią o Zagładzie.

Pas trawnika okalający teren byłego obozu oddziela chodnik od drutów kolczastych. Ten pas nazywam właśnie ziemią niczyją. Już nie obóz, ale jeszcze nie miasto. Teren wyodrębniony, odebrany, naznaczony. Niby znajomy, oswojony od czasów dzieciństwa, a jednak kompletnie nieswój – były obóz Zagłady, cmentarz, świadectwo. O ten dysonans wobec przestrzeni chciałabym pytać.

Poszukuję wspomnień, zdjęć, prywatnych historii o życiu codziennym w okolicy Majdanka. Teren ten jest dla wielu miejscem upamiętnienia – żywym pomnikiem, świadectwem, symbolem. Jest też częścią zwykłej dzielnicy. Być może dla wielu neutralną strefą, mijaną codziennie bez specjalnej refleksji.

Jeśli chcesz razem ze mną wziąć udział w projekcie, w którym będziemy szukać wspólnej tożsamości, znajdować sposoby opowiedzenia o naszym sąsiedztwie i zgłębiać temat tzw. trudnego dziedzictwa, zgłoś się! Spotkania będą odbywać się w Muzeum na Majdanku oraz w siedzibie Teatru NN między marcem a czerwcem 2024 r. Ostateczną formę projektu – tego, co zrobimy, i jak opiszemy nasze doświadczenie w przestrzeni po- i okołoobozowej – wymyślimy wspólnie.

Zgłoszenia, skany zdjęć, swoje opowieści przesyłajcie na adres mejlowy [email protected]

Anna Augustowska

 

Media o wydarzeniuBezpośredni odnośnik do tego akapitu

29.03.2024 Katarzyna Michalak „Sąsiedztwo”

 

Kategorie