George Steiner jest w Polsce postacią znaną i nieznaną, z naciskiem na to ostatnie. Owszem, w ostatnich latach pojawiły się u nas przekłady ważnych jego prac (kilka wciąż czeka na swoją kolej), a niektóre z nich znalazły nawet swoich akolitów. Nie widać jednak, by myśl Steinera stała się ważnym punktem odniesienia dla polskiej humanistyki, co ważniejsze: by stała się zaczynem twórczych dyskusji i sporów.

George Steiner jest w Polsce postacią znaną i nieznaną, z naciskiem na to ostatnie. Owszem, w ostatnich latach pojawiły się u nas przekłady ważnych jego prac (kilka wciąż czeka na swoją kolej), a niektóre z nich znalazły nawet swoich akolitów. Nie widać jednak, by myśl Steinera stała się ważnym punktem odniesienia dla polskiej humanistyki, co ważniejsze: by stała się zaczynem twórczych dyskusji i sporów.

Wystąpienia

Dariusz Czaja: Gramatyka bieli. W pogoni za wielorybem

 

dyskusja po wystąpieniu

 

 

Małgorzata Grzegorzewska: O prochu obdarzonym językiem

 

dyskusja po wystąpieniu

 

 

Ryszard Kasperowicz: Gramatyka tworzenia według Konrada Fiedlera

 

dyskusja po wystąpieniu

 

 

Katarzyna Kuczyńska-Koschany: Rimbaud: gramatyki niszczenia

 

dyskusja po wystąpieniu

 

 

Paweł Próchniak: Tajemnica. Szkic do portretu Władysława Panasa

 

dyskusja po wystąpieniu