Jesteśmy interdyscyplinarną instytucją artystyczno – edukacyjną, będącą częścią Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”. Program Domu Słów został zbudowany wokół znaczenia słowa w kulturze oraz w życiu społecznym.

 

Jesteśmy interdyscyplinarną instytucją artystyczno – edukacyjną, będącą częścią Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”. Program Domu Słów został zbudowany wokół znaczenia słowa w kulturze oraz w życiu społecznym.

 

Teatr NN

Pracownia litografii

Obecnie działalność pracowni jest zawieszona

Litograficzne kamienie
Litograficzne kamienie (Autor: Sawa, Robert)

Pracownia litografii znajdująca się w Izbie Drukarstwa powstała dla upamiętnienia i kultywowania tej profesji drukarskiej. W 2009 roku zostały zakupione kamienie litograficzne z Europejskiej Akademii Sztuki w Warszawie. Są to kamienie z zachowanymi oryginalnymi etykietami z lat sześćdziesiątych. W następnych latach zostały pozyskane kolejne. W chwili obecnej posiadamy dziewiętnaście małoformatowych kamieni litograficznych oraz dwa dużego formatu. 29 listopada 2011 roku zostało zakupione całe wyposażenie pracowni litograficznej od pani Barbary Aumer, między innymi: prasa litograficzna - małoformatowa Karl Krause z około 1904 roku wyprodukowana w Lipsku, szlifiernia. W 2013 roku z inicjatywy Izby Drukarstwa oraz osób zajmujących się litografią pracownia rozpoczęła swoją działalność. Graficy: Tomasz Malec, Jolanta Gmur oraz Przemysław Garczyński zaproponowali chęć współpracy i uruchomienia oraz prowadzenia pracowni litografii w Izbie Drukarstwa, następnie pracownię prowadziła Edyta Pietrzak, obecnie działalność pracowni jest zawieszona.

Technika litografii

Technika graficzna druku płaskiego, rysunek przeznaczony do odbicia ryciny wykonywany jest na kamieniu litograficznym; także odbitka uzyskana tą techniką, na wypolerowanej powierzchni kamienia litograficznego wykonuje się rysunek kredką litograficzną, tłustą farbą lub odpowiednim tuszem, po czym zakwasza się kamień słabym roztworem kwasu azotowego połączonego z gumą arabską i powleka farbą drukarską, która przylega do miejsc zarysowanych, nie zatrzymując się na uodpornionej na nią kwasem powierzchni kamienia, odbitki wykonywane są na papierze pod prasą; w zależności od sposobu wykonania rysunku wyróżnia się rodzaje techniki litografii:

  • sposób bezpośredni – rysunek wykonuje się na powierzchni kamienia lub blachy;
  • sposób pośredni – przedruk; rysunek wykonany na papierze przenosi się w prasie na formę litograficzną;
  • sposób druku wklęsłego – rysunek rytuje się lub trawi na wypolerowanej powierzchni kamienia.

W litografii zależnie od charakteru rysunku i użytego materiału rysunkowego, jak i narzędzi, stosuje się kamienie (blachy):

  • gładkie– rysunki piórkiem, prószone, przedruki oraz techniki wklęsłe;
  • groszkowane – rysunki kredką, lawowane, tamponowane oraz tzw. ossa-sepia (technika asfaltowa).

Od końca XIX wieku stosowane są także płyty aluminiowe (algrafia), jak i cynkowe (cynkografia).

Niemiecki grafik – A Senefelder w 1796 roku po raz pierwszy zastosował technikę litografii; z początku używana była jako technika reprodukcyjna, do powielania pisma; od połowy XIX wieku przyjęła się jako technika artystyczna w Europie, szczególnie we Francji, Anglii i Niemczech; w Polsce pierwszy zakład litograficzny założył w 1819 roku J. Siestrzyński w Warszawie.

Techniką litografii wykonywano ilustracje do książek i czasopism, powstawały odbitki portretów, pejzaży rysowane przez artystów takich jak F. Goya, E. Delacroix i innych.

Chromolitografia – litografia barwna – rozwinęła się około roku 1830 i wykorzystywana była przede wszystkim do reprodukowania dzieł malarskich, a z końcem XIX wieku do druku plakatów ( H. de Toulouse-Lautrec).

Litografia na zdjęciu autorstwa Ulrike Grosarth, druk Edyta Pietrzak.

Litografie w LublinieBezpośredni odnośnik do tego akapitu