W ramach działań Ośrodka powstał program wydawniczy, który jest naturalnym elementem promocji kulturalnej miasta. Tak więc może on współtworzyć wizerunek naszego miasta. Jest adresowany z jednej strony do masowego odbiorcy (zarówno z kraju jak i z zagranicy), a z drugiej strony w ramach tego programu ukazują się publikacje zmierzające do uporządkowania wiedzy o wielu lubelskich tematach (historia, kultura), które są ważne dla Lublina, a wciąż mało znane.

W ramach działań Ośrodka powstał program wydawniczy, który jest naturalnym elementem promocji kulturalnej miasta. Tak więc może on współtworzyć wizerunek naszego miasta. Jest adresowany z jednej strony do masowego odbiorcy (zarówno z kraju jak i z zagranicy), a z drugiej strony w ramach tego programu ukazują się publikacje zmierzające do uporządkowania wiedzy o wielu lubelskich tematach (historia, kultura), które są ważne dla Lublina, a wciąż mało znane.

Opolski Dominik "Wybudzony z letargu. Wybór wierszy"

Po wielu latach nieobecności Dominika Opolskiego w obiegu wydawniczym otrzymujemy wreszcie – dzięki Ośrodkowi Brama Grodzka i redakcji „Akcentu” – tom wierszy poety, którego twórczość jest zjawiskiem absolutnie oryginalnym, nieznajdującym odpowiedników we współczesnej liryce polskiej.

-Bogusław Wróblewski, Posłowie (fragment)

Opolski Dominik "Wybudzony z letargu. Wybór wierszy"

Opis:

Obsesją Opolskiego jest marzenie filozofów: znaleźć najdoskonalszą, „absolutną” perspektywę poznawczą, miejsce, które umożliwia ogląd człowieka i świata w całej ich złożoności. Jest to dążenie obciążone klasycznym paradoksem („sam się nie dowiesz czy świat z ciebie wychodzi czy ty na świat się rozlewasz” – pisze Opolski), obserwator jest jednocześnie obserwowanym. Stąd – mimo zasadniczej jednolitości języka tej liryki – nieustanna zmienność perspektyw i metod poznawczych: od obserwacji własnego ciała przez analizę własnej świadomości i jej ograniczeń, po próby artykułowania prawd uniwersalnych, dotyczących historii i cywilizacji. Od „czystej” intuicji po precyzyjne instrukcje nauk przyrodniczych.

W koncepcji Opolskiego poznanie dokonuje się w ciągłym ruchu („Coraz mniej jest mnie, chociaż w marszu się odzyskuję” – czytamy w Uczuciach zakaźnych), nie oznacza to jednak relatywizmu aksjologicznego. Ale nie ma tu także wyraźnie artykułowanego przeświadczenia, że człowiek nosi w sobie źródło bezwzględnych wartości. Jeśli Opolski jest moralistą, to o tyle, o ile walor etyczny posiada program aktywizmu poznawczego i nakaz ustawicznego poszukiwania prawdy, rozumianego jako poszukiwanie odpowiedzi na wszystkie pytania narzucane człowiekowi przez jego naturę. Imperatyw wierności sobie oznacza tu, podobnie jak np. u Ingardena, „nie ulegać pozorowi bycia rzeczą na świecie, (...) mieć się we władzy swojej i (...) budować siebie samego jako wciąż wzmagającą się moc wewnętrzną”. „Stań się dowodem swojego istnienia” – pisze Opolskie w drugim sonecie z dyptyku zatytułowanego Metafizycznie. Jednym z nielicznych sposobów sprostania temu zadaniu jest poezja, tak jak ją rozumie Opolski.

Słowa kluczowe