Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

×Strona tego wydarzenia wymaga sprawdzenia, niektóre informacje mogą być nieprawidłowe lub może ich brakować.

Sprawa potwierdzenia przywilejów Żydów lubelskich - 17 grudnia 1669 r.

Żyd Pejsak Majerowicz, syndyk [reprezentant określonej zbiorowości w sprawach publicznych - red.] gminy lubelskiej oblatuje [wpisuje do ksiąg urzędowych - red.] przywilej króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego dla Żydów lubelskich datowany w Krakowie 22 XI 1669 r., w którym monarcha aprobuje wcześniejsze przywileje Żydów lubelskich: Władysława IV z 16 VII 1638 r. zezwalający Jeleniowi Doktorowiczowi, faktorowi [pełnomocnikowi do spraw finansowo-majątkowych - red.] królewskiemu na wybudowa­nie „szkoły żydowskiej” (synagogi) „na ustroniu ku stawowi na Przedmieściu Lubelskim”; Jana Kazimierza datowany w Lublinie 16 VII 1649 r., potwierdzający przywileje Żydów lubelskich otrzymane od Zygmunta Augusta, Henryka Walezego, Stefana Batorego, Zygmunta III Wazy i Władysława IV dotyczące cmentarza żydowskiego; Aleksandra Ludwika Niezabitowskiego, kasztelana sądeckiego starosty lubelskiego z 20 VIII 1668 r. potwierdzający przywilej starosty Jerzego Ossolińskiego, kanclerza wielkiego koronnego odnoszący się do praw i powinności Żydów lubelskich, akceptujący zawarte przez nich pakty z mieszczanami-chrześcijanami i biorący Żydów pod opiekę prawną starosty, w tym dozwalający Żydom na stawanie w swoich sprawach w grodzie. Zamieszczone kopie tych przywilejów.