Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” w Lublinie jest samorządową instytucją kultury działającą na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

×Strona tego wydarzenia wymaga sprawdzenia, niektóre informacje mogą być nieprawidłowe lub może ich brakować.

Sesja sądu gajonego wyłożonego - 8 kwietnia 1467 r.

390. Wawrzyniec uwolnił się (od zarzutów) w sprawie przeciw Krzenczyrzyczynie o zabójstwo męża.
391. Stanisław Biały pełnomocnik Mikołaja Soczewki plebana z Sieciechowa zrzekł się w jego imieniu ogrodu Miklaszków, położonego między (ogrodami) Puchlnego i łaziebnika Nikiela, na rzecz kuśnierza Piotra.
392. Jakub Kreidlar sprzedał Jakubowi Szczepanowiczowi rajcy lubelskiemu za 100 florenów i 10 grzywien swój dom położony za domem browaru, czyli kamienicą Marcina Kwanty i przy domu Jana Piszczykura.
393. Jakub Stodolnik zrzekł się na rzecz Stanisława zięcia Sawnicy ogrodu położonego między ogrodami rajcy Marka i Jakuba Szczepanowicza, który drogą sądową uzyskał od Świętosława Sawnicy za dług (zaciągnięty u Stodolnika).
394. Wojciech Piech sprzedał rajcy Maciejowi Wieluńskiemu za sześć grzywien ogród położony między ogrodem kowala Kostrzewy i własnym.
395. Wojciech Piech oświadczył, że Maciej Wieluński jego poręczyciel ma zapłacić do Zielonych Świątek jedną grzywnę rzeźnikowi Stefanowi, w zamian za co daje Wieluńskiemu w zastaw ogród.
396. Elżbieta Skubiszowa z dziećmi zastawiła swój ogród i inne dobra za sześć grzywien Handzelowi, który będzie go posiadał aż do osiągnięcia wieku sprawnego przez te dzieci. Wówczas będą mogły one spłacić dług lub sprzedać mu ten ogród.
397. Szewc Maciej Konopka za zgodą żony Anny sprzedał kuśnierzowi Stefanowi ogród położony za Lublinem przy (ogrodzie) zakonnym i na rogu przy drodze, za trzy grzywny bez wiardunku.
398. Małgorzata wdowa po Hrynczu wraz z dziećmi zastawiła Janowi Szarce ogród położony między (ogrodem) rzeźnika Stefana i Kuczyńskiego za cztery grzywny, który mu sprzedali za pięć i pół grzywny, ale za orzeczeniem rajców ma (wdowa) użytkować ten ogród do czasu, gdy dzieci osiągną wiek sprawny; wtedy osądzą czy chcą ogród odkupić czy sprzedać.
399. Handzel przedstawił (do wykupu) kamienicę Teofila (zastawioną) za 40 grzywien.
400. Piotr Siestrzeniec przedstawił (do wykupu) dokument, jak wyżej (por. nr 381).
401. Grzegorz Goźdź, jako pełnomocnik pana Mikołaja z Prawiednik, sprzedał rajcy Markowi parcelę położoną między domem tegoż Marka, z tyłu domu Goździa i obok ściany domu wójta lubelskiego, za 30 grzywien.
402. Na mocy wyroku sądu Teofil zgodnie ze swym zobowiązaniem ma zapłacić gotówką 11 grzywien bez wiardunku Marcinowi Kwancie.
403. Jakub Winiarz sprzedał Szklarzowi za osiem grzywien ogród położony między (ogrodami) postrzygacza sukna Pawła i Andrzeja Słodownika.
404. Szachtarz przedstawił (do wykupu) dwa ogrody (por. nr 372, 382).