Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

×Strona tego wydarzenia wymaga sprawdzenia, niektóre informacje mogą być nieprawidłowe lub może ich brakować.

Sesja sądu gajonego wyłożonego - 19 czerwca 1471 r.

1063. Wawrzynek został oczyszczony z oskarżenia Macieja neofity o kradzież, gdyż tamten wycofał zarzuty.
1064.
Rajca Jakub Kreidlar po raz trzeci nałożył sekwestr na kamienicę Jana Forhynsta z Wrocławiakupioną przez niego u Forhynsta za 250 florenów (por. nr 1032, 1058).
1065.
Woźny miejski Jan działający w imieniu Jakuba Winiarza po raz trzeci wystawił dom Mikołaja Andrzejka za 40 grzywien (długu) – por. nr 1040, 1052.
1066.
Na mocy ostatecznego wyroku rajca Jakub Kreidlar, nabywca za 250 florenów kamienicy sprzedanej przez mieszczanina wrocławskiego Jana Forhynsta, został uwolniony na podstawie ortyla od sprzeciwu dotyczącego tej transakcji, zgłoszonego przez Jana Trzęsitobołę. Roszczenia Trzęsitoboły wynikały z wcześniejszych zobowiązań, jakie miał u Forhynsta. Uznano, że nie mogą być one podstawą wstrzymania sprzedaży tej nieruchomości.
1067.
Jakub Winiarz uwolnił się od sprawowania opieki nad Heleną wdową po postrzygaczu sukna Mikołaju starym ustanowionej w jego testamencie.
1068.
Jan Ślązak otrzymał jako pożyczkę trzy grzywny i jeden wiardunek od Jakuba Stojantkowicza i Mikołaja Koszki ze Snopkowa, które zapisał im na swoim domu i ma od tych pieniędzy corocznie płacić jeden wiardunek.
1069.
Jakub Kreidlar pełnomocnik Stanisława Krusza plebana z Jaroszyna oświadczył, że otrzymał od Macieja Szklarza 10 kóp groszy za sprzedany dom zgodnie z zapisem o spłacie w dwóch ratach: na Zielone Świątki i na św. Jana Chrzciciela.
1070. Mikołaj Zdun zobowiązany jest zapłacić Janowi z Krasnegostawu pięć grzywien w dwóch ratach.
1071.
Rajca Marek miał złożyć Janowi Pisczikurowi podwójną przysięgę w sprawie ośmiu grzywien bez jednego wiardunku i ów stawił się w sądzie i wygrał spór.
1072.
Rajca Marek stawił się w sądzie przeciw Szczerbie, który miał złożyć trzykrotnie przysięgę: pierwszą w sprawie dwóch groszy, drugą w sprawie wiardunku, trzecią w sprawie 13 ½ grosza i Szczerba przegrał sprawę.
1073.
Marcin Szklarz stawił się w sądzie przeciw Michnie Płacimiensko, który miał złożyć przysięgę w sprawie poręczenia 1½ grzywny za Jana, i nie uczynił tego. Dlatego Szklarz wygrał ten spór.