Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

×Strona tego wydarzenia wymaga sprawdzenia, niektóre informacje mogą być nieprawidłowe lub może ich brakować.

Sesja sądu gajonego wyłożonego - 12 września 1470 r.

946.
Jakub Szczepanowicz przedłożył (do wykupienia) zastaw, który dał mu Piotr Koprek za pięć florenów i jednego orta.
947.
Dominikanin Stanisław zezwolił matce swojej Latoszynie na sprzedaż jego dziedzictwa po zmarłym ojcu.
948. Prasoł Marcin położył (do wykupu) błękitną suknię, należącą do jego służebnej Doroty.
949.
Łaziebnik Nikiel ma trzymać dom w zastawie za trzy grzywny (długu) przez rok i dzień według prawa niemieckiego magdeburskiego.
950.
Jakub Szczepanowicz położył (do wykupu) po raz drugi zastaw, który dał mu Piotr Koprek za pięć florenów i jednego orta (por. nr 946).
951. Pan Marek oczyścił się przysięgą z zarzutu ze strony Jana Piszczykura.
952. Grzegorz Kunica, obwiniony przez Stanisława furmana z Dysa oczyścił się przysięgą.
953.
Dorota Popkowa z synem Mikołajem i córką Anną zrzekła się na rzecz piwowara Stanisława Dembonosa ogrodu położonego między tkaczem Klosem a kuśnierzem Maciejem Puchlnym.
954.
Jan Kudzin zapłacił ostatnią ratę za kamienicę kupioną od Katarzyny Żakowej i w ten sposób rozliczył się z całej transakcji.
955.
Jan Kudzin ustanowił swoim pełnomocnikiem czapnika Jana celem przeprowadzenia sprawy opuszczenia przez Katarzynę Żakową kamienicy i domu (nabytych) przez Kudzina.
956. Halszka Złotaszyja z Piszczykurem przyjęli wzajemnie (postępowanie) ugodowe.