Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

×Strona tego wydarzenia wymaga sprawdzenia, niektóre informacje mogą być nieprawidłowe lub może ich brakować.

Sesja sądu gajonego wyłożonego - 12 stycznia 1474 r.

1395. Anna Markowa po raz czwarty przedstawiła (do wykupu) brunatny płaszcz swojej córki Anny, zastawiany za bliżej nieokreślone wydatki (por. nr 1359, 1366, 1389).
1396. Rajca Jan Kudzin wraz z żoną Małgorzatą, czapnik Jan Poganek z żoną Anną, Gierka Wiszkowa, Piotr Gżegżoł, Mikołaj syn śp. Świętesława, wszyscy oświadczyli, że 20 grzywien długu, jaki ma Katarzyna wdowa po Mikołaju Żaku u kapelana zamku lubelskiego Mikołaja, obiecują spłacić do najbliższego święta Oczyszczenia NMP w ten sposób, że jeśli ktoś z nich nie zapłaci, wtedy rajcy dadzą kapelanowi wwiązanie do jego domu, jeśli zaś ktoś inny z nich za stronę niepłacącą zapłaci, wtedy będzie bliższy do tego wwiązania i będzie trzymać te dobra do całkowitej spłaty. Umowy mają przestrzegać pod wadium 30 grzywien.
1397. Jadwiga wdowa po Macieju Kuninodze w sprawie przeciw Stefanowi Szczepanowiczowi o złoty perścień, na mocy decyzji arbitrów wyznaczonych przez króla oczyściła się od oskarżenia przy pomocy przysięgi.
1398. Bartosz Kokoszka dobra położone na przedmieściu i kupione od zmarłego Piotra Szachtarza wypuścił w dwuletnią dzierżawę Piotrowi bratankowi tego Szachtarza.
1399. Jan Dłotlicki wydzierżawił od Mikołaja Łysego ze Sławina dom na przedmieściu na okres dwóch lat w zamian za czynsz roczny w wysokości połowy kopy bez dwóch groszy. Gdy minie okres dzierżawy, Dłotlicki ma dać osiem i pół grzywny albo wwiązanie do tego domu.
1400. Grzegorz Lisek ustanowił woźnego miejskiego Jana swoim pełnomocnikiem we wszystkich sprawach.
1401. Maciej Krzesza sołtys ze Strzeszkowic wraz ze swoją siostrą Małgorzatą Mikuliną odstąpili Janowi Jakuszowiczowi połowę domu odziedziczonego po śmierci Marcina Kwanty. Dom ten położony jest przy ulicy Kowalskiej, między (domami) kowala Andrzeja i Mikołaja brata Andrejka.
1402. Sołtys ze Strzeszkowic Maciej Krzesza wraz ze swoją siostrą Małgorzatą Mikuliną zrezygnowali na rzecz Jana Gambali z połowy domu zwanego Rzeszotkowski, odziedziczonej po śmierci Marcina Kwanty. Dom ten położony jest pod schodami idącymi na mur miejski. Trzymali go dotąd razem Gambala i Marcin Kwanta.