Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” jest samorządową instytucją kultury działającą w Lublinie na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego i edukacji. Jej działania nawiązują do symbolicznego i historycznego znaczenia siedziby Ośrodka - Bramy Grodzkiej, dawniej będącej przejściem pomiędzy miastem chrześcijańskim i żydowskim, jak również do położenia Lublina w miejscu spotkania kultur, tradycji i religii.

Częścią Ośrodka są Dom Słów oraz Lubelska Trasa Podziemna.

×Strona tego wydarzenia wymaga sprawdzenia, niektóre informacje mogą być nieprawidłowe lub może ich brakować.

Sesja sądu gajonego wyłożonego - 11 stycznia 1469 r.

658. Szlachcic Mikołaj Grocholski zeznał, że Jan Piątek zapłacił mu cztery grzywny z 10 należnych, a resztę uiścić ma do Zielonych Świątek.
659. Andrzej Kwasznowicz przez swojego pełnomocnika Jana Kaczana zrzekł się na rzecz rzeźnika Stefana połowy łanu położonego pomiędzy łanami Jana bratanka Wieluńskiego i tegoż Kaczana.
660. Jakub Miętus zeznał, że otrzymał cztery grzywny jako pożyczkę od Jakuba Szczepanowicza, które zapisał mu na swoim ogrodzie i obiecał je spłacić do Wielkanocy.
661. Stanisław Biały zrzekł się (?) połowy ogrodu położonego poza Lublinem między (ogrodem) szewca Michała Szirdziocha i drogą miejską na rzecz NN kobiety.
662. Stachna żona zmarłego Jana z Konopnicy zeznała, że kmieć Mikołaj Mały (młodszy) z Konopnicy, brat jej męża, zadośćuczynił jej za część dóbr pozostałych po śmierci męża i za oprawę, kwitując go i dzieci z tych należności.
663. Grzegorz Goźdź witryk kościoła św. Stanisława przekazał ogród dany kościołowi na mocy testamentu Małgorzaty Przekorzyny, położony poza Lublinem między (ogrodami) Barbary i Mikołaja, (kuśnierzowi Stefanowi) za sześć grzywien.